۱۳۹۶ ۴ب۳م ۹۶۰۲ G

كارشناسي ارشد

رشته جغرافيا و برنامه ريزي شهري

پيام نور ساري

۱۳۹۴

۹۶/۰۲/۲۳

196ص

دكتر جعفر ميركتولي

دكتر اسدالله ديوسالار

رشد سريع شهرنشيني و به دنبال آن افزايش مشكلات مديريت شهري اهميت مفاهيمي چون كيفيت زندگي، براي مطلوبتر نمودن محيطهاي مصنوع را نمايان نموده است. بدين منظور هدف اصلي اين تحقيق بررسي تاثير ساختار فضايي شهر بر ميزان رضايت از كيفيت زندگي شهروندان ساكن در شهر گرگان بوده و براي شناخت اين هدف كلي، اهداف فرعي، سوالات و فرضيات تحقيق طراحي گرديده است. و در قالب 4 فرضيه به دنبال بررسي موضوع پژوهش هستيم. روش تحقيق مورد استفاده در اين مطالعه پيمايشي بوده و براي گرد آوري داده ها از پرسشنامه محقق ساخته استفاده شده و براي تعيين اعتبار ابزار اندازه گيري، از تكنيك اعتبار صوري و براي تعيين ميزان پايايي سئوالات از ضريب آلفاي كرونباخ استفاده شده است. جامعه آماري اين تحقيق شامل كليه شهروندان هيجده سال و بيشتر ساكن در شهر گرگان بوده كه بر اساس سرشماري سال 1390 ؛ تعداد آنان برابر با 145841 نفر مي باشد. حجم نمونه تحقيق 400 نفر در بيست بلوك شهري بوده و براي انتخاب نمونه ها از روش نمونه گيري چند مرحله اي با در نظر گرفتن ويژگيهاي سني و جنسي استفاده شده است. يافته نشان مي دهد ميانگين ارزيابي شهروندان منطقه يك نسبت به ساختار فضايي محل سكونت شان 42/2 از 4 و منطقه دو 31/2 از 4 وميانگين ميزان رضايت از كيفيت زندگي شهروندان ساكن در منطقه يك 28/2 از 4 و منطقه دو 51/2 از 4 بوده است نتايج تحليلي نشان بين ارزيابي شهروندان ساكن در مناطق مورد مطالعه (منطقه يك و دو) نسبت به ساختار فضايي محل زندگي و رضايت از كيفيت زندگي شان تفاوت معناداري وجود دارد.

54745