۳۱۳۰پ

Sociological Study in Transformation of Practicies of Marital Intimacy with an Emphasis on the Role of Modernizing Women: Comparative Study of Three Generations of Women in Tabriz

دكتري تخصصي (Ph.D)

جامعه شناسي - مسائل اجتماعي ايران

دانشگاه پيام نور مركز تحصيلات تكميلي تهران

۱۳۹۸

۱۳۹۸/۳/۲۵

عالي

۱۸۲ص.

زاهدي مازندراني ، محمد جواد

گلابي ، فاطمه - وداد هير ، ابوعلي

۱۴۸-۱۵۸

Family, Sociology of Intimacy, Marital Intimacy, Modernity, Modernizing of Women, Transformation of Intimacy

تحقيق حاضر به مطالعة جامعه شناختي روابط صميمي بين همسران، با تمركز بر تجربه و نگرش زنان، و دگرگوني آن در شهر تبريز طي سه نسل اخير پرداخته است. هدف از انجام اين تحقيق، شناخت دگرگوني تجربه ها و نگرش هاي زنان تبريزي به صميميت و زندگي زناشوئي است. حوزة روابط خانوادگي در تبريز همانند كل جامعة ايران در سدة اخير دستخوش تحول و دگرگوني شده است. مي توان به افزايش ميزان طلاق، افزايش سن ازدواج و تنش هاي جاري در زندگي هاي زناشوئي اشاره كرد. از سويي ديگر، هويت فردي و اجتماعي زنان نيز تحت تأثير دگرگوني هاي اجتماعي و سياسي جامعه دستخوش تحول شده است. زنان تبريزي در دهه هاي گذشته تحت تأثير مدرنيسم و پيامدهاي جامعة مدرن، تغييرات ساختاري و نگرشي گسترده اي را در نقش و پايگاه شان تجربه كرده اند. بنابراين، در اين تحقيق بر نقش مدرن شدن زنان در تحول روابط صميمي تمركز شد. براي انجام تحقيق در حوزة حساس صميميت و شناخت جامع تر مفهوم صميميت از رويكرد روش تحقيق تركيبي از نوع طرح متوالي اكتشافي استفاده شد. در فاز كيفي تحقيق، با استفاده از مصاحبة عميق روايتي با زنان تلاش شد ابعاد مختلف زندگي هاي زناشوئي روشن تر شود. اين بخش از تحقيق به شناسايي ابعاد صميميت و تشخيص دو نوع شيوة صميميت (صميميت تنظيم شده و صميميت تعاملي) انجاميد. بر اساس نظريه هاي صميميت و مطالعة اكتشافي فاز اول، فرضيه ها و مدلي نظري طراحي شد و در فاز دوم تحقيق آزمون هاي مختلف نرم افزار SPSS (براي آزمون فرضيه ها) و برنامة Amos Grophics (براي آزمون مدل نظري) مورد استفاده قرار گرفتند. يافته هاي تحقيق نشان داد كه در طول سه دوره بندي مورد بررسي شيوه هاي صميميت دگرگون شده و زنان سه دورة تحت مطالعه رويكردهاي متفاوتي نسبت به مقولة صميميت دارند. در تبيين اين دگرگوني عامل هاي «طبقة اجتماعي» (شامل اشتغال، درآمد و تحصيلات زنان)، «مدرنيت عيني» و به ويژه «مدرنيت ذهني» زنان نقش دارند. اين تحقيق در فاز كيفي نشان داد كه زنان، در دوره هاي مورد مطالعه امكانات و مقتضيات متفاوتي در زندگي زناشويي و روابط صميمي داشته اند. نتايج تحليل رگرسيوني نيز نشان داد كه تأثير سه متغير مدرنيت ذهني، مدرنيت عيني و طبقة اجتماعي بر متغير شيوه هاي صميميت معنادار است؛ كه متغير مدرنيت ذهني بيشترين تأثير را بر متغير وابسته دارد. همچنين نتايج آزمون مدل نشان داد كه داده هاي تجربي مدل نظري تحقيق را با اصلاحاتي چند تأييد مي كنند. با اتكا به يافته هاي اين تحقيق مي توان گفت كه شيوه هاي صميميت در طول سه دوره بندي مورد بررسي دگرگون شده اند، و مدرن شدن زنان نقشي مهم در اين دگرگوني داشته است. فرايند اين دگرگوني را با توجه به اين كه امروزه «رابطة ناب» ميان همسران رواج و عموميت نسبي يافته، مي توان نشانة در خور توجهي از جهت گيري جامعه به سوي مدرنيت تلقي كرد.

۱۳۹۸/۴/۱۱

54731