۱۳۹۷ ۴ب۹پ ۹۷۰۴ G

كارشناسي ارشد

رشته مشاوره

پيام نور ساري

۱۳۹۷

۹۷/۰۴/۱۱

111ص

دكتر رجبعلي محمدزاده

دكتر حسين نازك تبار

هدف از پژوهش حاضر تعيين اثربخشي آموزش مهارتهاي زناشويي پيش از ازدواج بر احساس تنهايي، انتظارات زناشويي و گرايش به طلاق افراد در آستانه ازدواج شهر ساري بود. روش پژوهش آزمايشي از نوع پيش آزمون- پس آزمون با گروه كنترل بود. جامعه آماري تحقيق حاضر را افراد در آستانه ازدواج شهر ساري كه به كلينيك ها مراجعه كرده اند ،تشكيل مي دهند. حجم نمونه هم با توجه به جامعه آماري 30 نفر با استفاده از روش نمونه¬گيري تصادفي انتخاب شدند و به در دو گروه آزمايش (15 نفر) و كنترل (15 نفر) جايگزين شدند. برنامه آموزش مهارت¬هاي پيش از ازدواج در 7 جلسه و هر جلسه 90 دقيقه به گروه آزمايش آموزش داده شد. شركت كنندگان پرسشنامه احساس تنهايي دي¬تو¬ماسو، برانن و بست (2004)، انتظارات زناشويي اميدوار (1386) و گرايش به طلاق روزلت و همكاران (1986) را تكميل كردند. جهت تجزيه و تحليل داده¬ها از آزمون تحليل كوواريانس چند متغيره استفاده شد. يافته¬ها نشان داد اثر آموزش مهارت¬هاي زناشويي پيش از ازدواج بر متغيرهاي تركيبي يعني انتظارات زناشويي، احساس تنهايي و گرايش به طلاق معني دار بوده است. بنابراين مي توان نتيجه گرفت كه آموزش مهارت¬هاي زناشويي پيش از ازدواج موجب كاهش احساس تنهايي، انتظارات زناشويي و گرايش به طلاق در بين افراد در آستانه ازدواج شده است.

54049