پ.م.م.۱۴

كارشناسي ارشد

مهندسي مكانيك __ طراحي كاربردي

پيا م نور شيراز

۱۳۹۷-۹۸

۱۳۹۷/۱۲/۲۱

۷۳ص.

نوروزي فرد، وحيد

ابراهيمي ، زهره

كتابنامه :ص.۷۲-۷۳

باتوجه به استحكام مكانيكي پايين مس، براي بهبود خواص مكانيكي از راههاي مختلفي وجود دارد. يكي از اين راه‌ها آلياژسازي فلز مس مي باشد كه با افزودن عناصري همچون كروم، منيزيم و روي به مس خالص حاصل مي‌شود اما اين روش رسانايي مس را به شدت كاهش مي‌دهد. از آنجايي كه رسانايي بالاي مس يك خصوصيت اصلي كاربرد آن در صنايع برق و الكترونيك مي‌باشد، آلياژسازي مس روش كارآمدي نخواهد بود. از جمله روش هاي ديگر براي افزايش استحكام مكانيك مواد، افزودن مواد تقويت كننده به آن و ايجاد يك ماده مركب است. در اين تحقيق براي افزايش استحكام مس از ذرات فولادي با سايز كمتر از 90 ميكرومتر استفاده گرديد. ذرات فولادي ابتدا توسط ماشين كاري از يك شفت فولادي، براده برداري شد و سپس در دستگاه ديسك ميل و بال ميل در سرعت دورهاي آسيا كاري مختلف به سايز كمتر از 90 ميكرومتر رسيد. جهت ايجاد كامپوزيت مس روش ريختگري با كوره القايي انتخاب گرديد. پارامتر اصلي تحقيق تفاوت درصد ذرات فولادي (2.5، 5/5 و 8 درصد) بود. براي مطالعه و تعيين خواص مكانيكي ماده مركب ساخته شده از تستهاي كشش، ضربه و سختي برينل و از ميكروسكوپ الكتروني و شكست نگاري براي مطالعه ساختار و مقطع شكست نمونه ها استفاده شده است. نتايج حاصل از تست ها نشان داد كه با اضافه كردن ذرات فولادي با درصد 2.5 به مس خالص استحكام تسليم و استحكام كششي و سختي برينل نسبت به مس خالص افزايش مي يابد و با اضافه كردن بيشتر ذرات هر دو استحكام و سختي برينل پيوسته كاهش مي يابند. با افزايش ذرات فولادي تا مقدار 8 درصد به مس خالص، انرژي ضربه پيوسته افزايش مي‌يابد. همچنين با افزايش ذرات فولادي به مس خالص هدايت الكتريكي پيوسته كاهش مي‌يابد.

53833