۱۳۹۷ ۴ب۸الف ۹۷۱۰ BF

كارشناسي ارشد

روانشناسي اسلامي مثبت گرا

دانشگاه پيام نور مركز ساري

۱۳۹۷

۹۷/۱۰/۲۵

۶۶ص

نازكتبار ، حسين

بابايي ،انسيه

مطالعه حاضر با هدف بررسي ارتباط ميان رضايت از زندگي با خوش بيني و تاب آوري دانش آموزان انجام شد. تحقيق از نوع پيماشي و جامعه آماري اين مطالعه توصيفي شامل كليه دانش آموزان دختر مقطع متوسطه در شهر تهران بود. حجم نمونه با استفاده از روش نمونه گيري تصادفي طبقاتي (هدفمند) و فرمول حجم نمونه كوكران،210 نفر محاسبه گرديد كه در نهايت 202 نفر به سوالات پاسخ دادند. شركت كنندگان به سوالات ﭘﺮﺳﺸﻨﺎﻣﻪ ﺗﺎب آوري ﻛﻮﻧﻮر و دﻳﻮﻳﺪﺳﻮن، جهت گيري زندگي (خوش بيني- بدبيني سرشت)و رضايت از زندگي ( BMSLSS)پاسخ گفتند. پرسشنامه ها بدون نياز به نام افراد تهيه گرديد و ملاحظات اخلاقي در آن ها كاملاً رعايت شد. اطلاعات پس از جمع آوري با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 21 و آزمون هاي آماري همبستگي پيرسون و رگرسيون مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند.تحليل نتايج نشان داد كه خوش بيني با رضايت از زندگي در دانش آموزان همبستگي مثبت و معناداري در سطح 01/0>P و ضريب تعيين۳۲/ داشت. تاب آوري با رضايت از زندگي در دانش آموزان همبستگي مثبت و معناداري داشت 05/0>P. و مدل رگرسيون معنادار بود.

53779