۲۳۲۶۶پ

A Comparative Study of Quality of Life Indicators in One Webist Regions of Tehran

كارشناسي ارشد

جغرافيا گرايش : برنامه ريزي شهري

مركز تهران جنوب

۱۳۹۵

۱۳۹۵/۰۶/۲۸

بسيارخوب

۱۵۱ص

نفيسه مرصوصي

ررودابه فرهادي

۱۴۱-۱۴۴ص

Comparative study, Indicators, Quality of life, District 1 Tehran, Region twenty Tehran

دانشگاه پيام نور/مركز تهران جنوب

امروزه مفهوم كيفيت زندگي در مركز توجه بسياري از انديشمندان و متخصصان جغرافيا، مديريت شهري، اقتصاد، علوم سياسي، علوم اجتماعي و ... قرار گرفته است. با توجه به اينكه افزايش شهرنشيني از بارزترين ويژگي¬هاي مسائل شهري دهه¬هاي اخير در ايران بوده است، لذا توجه به كيفيت زندگي شهروندان يكي از نيازهاي اصلي شهرها محسوب مي¬شود. در اين تحقيق هدف تحقيق مقايسه تطبيقي دو منطقه مورد مطالعه در شهر تهران مي¬باشد تا ميزان تفاوت دو منطقه در زيرشاخص¬هاي كيفيت زندگي مشخص گردد. در مرحله اول ، به سنجش ميزان كيفيت زندگي شهروندان مناطق يك و بيست تهران و تبيين آن در ابعاد و شاخص¬هاي مختلف كيفيت زندگي شامل سطح كيفيت حمل و نقل، كيفيت مسكن، كيفيت تسهيلات شهري، تسهيلات تجاري، تسهيلات بهداشتي_درماني ، تسهيلات اداري، تسهيلات اجتماعي (آموزشي، فرهنگي،مذهبي )، كيفيت امنيت محله، كيفيت روابط همسايگي، كيفيت زيست محيطي و اوقات فراغت پرداخته ايم ودر مرحله دوم تحقيق به بررسي ميزان همبستگي بين كيفيت زندگي و ميزان رضايت شهروندان پرداخته شد . نتايج تحقيق و آزمون فرضيات نشان مي-دهد ميزان كيفيت زندگي در تمام زيرشاخص¬هاي كيفيت زندگي در منطقه يك شهرداري بسيار بالاتر از منطقه بيست شهرداري مي¬باشد. تنها در ارتباط با زيرشاخص روابط همسايگي منطقه بيست در وضعيت مناسب تري قرار دارد. اين موضوع نشانگر سطح متفاوت كيفيت زندگي و دسترسي به تسهيلات مختلف شهري بين دو منطقه مي¬باشد. آزمون يومن ويتني ، تفاوت دو منطقه را از نظر كيفيت زندگي تأييد مي¬كند. همچنين به منظور سنجش همبستگي بين كيفيت زندگي و ميزان رضايت شهروندان از آزمون همبستگي اسپيرمن استفاده شد كه نتايج آزمون نشانگر وجود همبستگي مثبت بين دو متغير مستقل (كيفيت زندگي) و متغير وابسته (ميزان رضايت) مي¬باشد. همچنين به منظور تبيين ميزان تأثيرگذاري هر كدام از زيرشاخص¬هاي كيفيت زندگي بر ميزان رضايت شهروندان از رگرسيون چند متغيره استفاده شد تا ضريب تبيين هر كدام از زيرشاخص¬ها بر ميزان رضايت شهروندان مشخص گردد. نتايج مدل رگرسيوني و ضريب بتا حاكي از اين است كه از ميان زيرشاخص¬هاي كيفيت زندگي، كيفيت واحد مسكوني بيشترين تأثير را بر ميزان رضايت شهروندان دارد و پس از آن زيرشاخص تسهيلات شهري قرار دارد. با توجه به نتايج تحقيق مي¬توان به نيازهاي مهم و اساسي شهروندان در دو منطقه مورد مطالعه پي برد و آن را در اولويت برنامه¬ريزي¬ها قرار داد.

۱۳۹۸/۰۲/۱۷

53010