ارائه مدل علّي عوامل مؤثر بر فرسودگي شغلي با نقش واسطه¬اي بدبيني نسبت به تغييرات سازمان و خودكار آمدي شغلي در بين معلمان متوسطه شهر شيراز

هدف پژوهش حاضر ارائه مدل علي عوامل موثر بر فرسودگي شغلي با نقش واسطه‏اي بدبيني نسبت به تغييرات سازمان و خودكارآمدي شغلي در بين معلمان متوسطه اول شهر شيراز در سال تحصيلي 1397-1396 بود. روش تحقيق توصيفي از نوع همبستگي مي‏باشد . جامعه آماري در اين پژوهش 739 نفر از معلمان بود كه از روش نمونه‎گيري خوشه‏اي و با استفاده از جدول كرجنسي و مورگان 250 نفر از معلمان به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوري اطلاعات در اين پژوهش پرسشنامه‏هاي فرسودگي شغلي مسلش و جكسون (1981)، بدبيني سازماني ريچرز و همكاران (1997)، خودكارآمدي شغلي بندورا (1997)، حمايت ادراك شده آيزنبرگر (1986)، نقض قراردادهاي روانشناختي رابينسون و موريسون (2000)، هوش هيجاني سرياشرينگ (1996) و سرزندگي ذهني رايان و فردريك (1997) كه پس از روايي و پايايي توزيع گرديد. جهت تحليل دادها از روش آمار توصيفي ( فراواني،درصد فراواني، ميانگين و انحراف معيار ) و آمار استنباطي ( تحليل مسير ) استفاده شده است . نتايج تحليل داده‎ها حاكي از آن بود كه نقض قراردادهاي روانشناختي و حمايت ادارك شده با نقش واسطه‎اي بدبيني نسبت به تغييرات سازمان و هوش هيجاني و نشاط ذهني با نقش واسطه‏اي خودكارآمدي شغلي معلمان داراي اثر مستقيم و معنادار با فرسودگي شغلي مي‏باشد و متغيرهاي پژوهش ( نقض قراردادهاي روانشناختي، حمايت ادراك شده، هوش هيجاني، نشاط ذهني) بر فرسودگي شغلي اثر غيرمستقيم و در سطح 01/0 معني دار و اثر بدبيني نسبت به تغييرات سازمان و خودكارآمدي شغلي به صورت مستقيم و در سطح 01/0 معني‏دار است. بنابر اين فرضيه اصلي پژوهش تاييد گرديده و اين امر بيانگر نقش واسطه‏اي موثر بدبيني نسبت به تغييرات سازمان و خودكارآمدي شغلي مي‏باشد .

52979