۱۳۹۷ ۲الف۶خ ۹۷۰۶ BF

كارشناسي ارشد

روانشناسي اسلامي گرايش مثبت گرا

پيام نور ساري

1397

۹۷/۰۶/۲۰

140ص

دكتر حبيب اله نادري

دكتر باب اله بخشي پور

اين پژوهش با هدف بررسي اثربخشي آموزش مهارت¬هاي زندگي با رويكرد قرآني بر كيفيت و جهت گيري زندگي در دانشجويان انجام شد. پژوهش نيمه آزمايشي با طرح پيش آزمون و پس آزمون و با گروه گواه انجام شد. جامعه آماري پژوهش شامل تمامي دانشجويان مشغول به تحصيل در دانشگاه علوم پزشكي تربت حيدريه در سال تحصيلي¬97-1396 بود. تعداد 50 نفر از دانشجويان با روش خوشه گيري چند مرحله اي انتخاب و در دو گروه آزمايش و گواه گمارش شدند. ابزارهاي جمع آوري داده ها شامل پرسشنامه كيفيت زندگي (سازمان بهداشت جهاني، 1989) و پرسشنامه جهت گيري زندگي (شي ير و كارور، 1985) بود. داده ها با استفاده از روش هاي آمار توصيفي و تحليل كواريانس تحليل شد. نتايج نشان داد در مرحله پس آزمون بين ميانگين نمرات كيفيت زندگي و هر يك از ابعاد آن شامل سلامت محيطي، رواني، اجتماعي و جسماني در آزمودني¬هاي دو گروه تفاوت معني داري وجود دارد (05/0>P). همچنين، نتايج نشان داد كه در مرحله پس آزمون بين ميانگين نمرات جهت گيري زندگي و ابعاد آن خوش بيني و بدبيني بين آزمودني هاي دو گروه آزمايش و گواه تفاوت معني داري وجود دارد (05/ 0>P).

52607