۱۳۹۷ ۴ب۵ر ۹۷۰۴ BF

كارشناسي ارشد

مشاوره - مشاوره خانواده

دانشگاه پيام نور مركز ساري

۱۳۹۷

۹۷/۰۴/۱۱

۱۰۴ص

بخشي پور ، باب الله

محمدزاده ، رجبعلي

هدف از پژوهش حاضر بررسي رابطه بين انواع سبك هاي عشق ورزي و سبك هاي دلبستگي با گرايش به روابط فرازناشويي است. روش پژوهش حاضر توصيفي همبستگي است كه با استفاده از روش نمونه گيري خوشه اي چند مرحله اي 215 نمونه به صورت تصادفي انتخاب شدند و از آنها خواسته شدتا به پرسشنامه هاي سبك دلبستگي كولينزوريد، سبك عشق استرنبرگ و نگرش به خيانت زناشويي مارك واتلي، پاسخ دهند. با استفاده از آزمون ضريب همبستگي پيرسون مشخص شد كه بين سبك هاي عشق ورزي با روابط فرازناشويي رابطه ي منفي معناداري وجود دارد. همچنين بين سبك دلبستگي ايمن و اجتنابي با روابط فرازناشويي رابطه ي منفي معناداري وجود دارد، ولي بين سبك دلبستگي نا ايمن دوسوگرا و روابط فرازناشويي، رابطه معنادار وجود نداشت. سبك عشق ورزي اشتياق با بيشترين مقدار بتا به عنوان بهترين پيش بيني كننده گرايش به روابط فرازناشويي ميباشد. همچنين سهم هر يك از متغيرهاي مستقل در پيش بيني گرايش به روابط فرازناشويي به قرار زير ميباشد: سبك عشق ورزي صميمت۶۱/۳ درصد، سبك عشق ورزي اشتياق ۷۶/۶ درصد ، سبك عشق ورزي تعهد 2 / ۳۸درصد، سبك دلبستگي ايمن ۱۷/۲و سبك دلبستگي نا ايمن اجتنابي ۲۷/۱ درصد ميباشد. ولي سبك دلبستگي ناايمن دوسوگرا ميزان پيش بيني معناداري نداشت. يافته هاي اين پژوهش با تأييد رابطه بين سبكهاي عشق ورزي و سبكهاي دلبستگي با گرايش به روابط فرازناشويي، تلويحات مناسبي درجهت كار درحيطه خيانت زوجين دراختيار مشاوران و زوج درمانگران قرار ميدهد و در نظر گرفتن اين عوامل در آموزشهاي پيش از ازدواج و پژوهشهاي آينده كاربردي و اثر بخش خواهد بود.

52592