۱۳۹۶ ۲ت۹ش ۹۶۱۰ G

كارشناسي ارشد

جغرافيا و برنامه ريزي شهري

دانشگاه پيام نور مركز ساري

۱۳۹۶

۹۶/۱۰/۲۷

۱۲۱ص

لحميان ، رضا

شكري ،پري

محلات شهري از اركان اصلي كالبد شهري بوده و تعادل زندگي اجتماعي در شهرها بستگي به حفظ محله ها دارد. محله هايي كه به مرور دچار فرسودگي و ناپايداري مي شوند از جمله بافت هاي شهري به شمار مي آيند كه به دليل ايمن نبودن فضاها زمينه بروز جرم و بزهكاري در اين محله ها فراهم مي گردد و در مقابل احساس امنيت اجتماعي ساكنان در اين مناطق كاهش مي يابد. از اين رو موضوع بازآفريني شهري با توجه به ماهيت و راهبردهاي آن مي تواند تنها پاسخ مناسب پيش روي برنامه ريزان شهري باشد. در اين راستا، محله سمنادشت قائمشهر كه به دليل ويژگي هايي مانند تراكم جمعيتي بالا، فرسودگي و فشردگي بيش از حد بافت و گسيختگي كالبدي و..، داراي مشكلاتي نظير پايين بودن وضعيت امنيت شهري و وجود احساس ناامني در بين ساكنان است، به عنوان نمونه پژوهش حاضر بررسيمي شود. روش تحقيق بر اساس هدف، از نوع كاربردي و بر اساس روش و ماهيت، توصيفي – تحليلي مبتني بر پرسشنامه ميذباشد. از اين رو جامعه آماري پژوهش حاضر بر اساس فرمول كوكران، 354نفر از ساكنان محله سمنادشت قائمشهر و 10 نفر از كارشناسان حوزه شهرداري اين منطقه مي باشند كه نظرات اين كارشناسان در راستاي موثرترين راهكارهاي بازآفريني با استفاده از مدل TOPSIS ارزشگذراي و رتبه بندي گرديد. يافته هاي حاصل از نظرات ساكنان محله كه در راستاي بررسي ميزان احساس امنيت آنها در اين محله، مورد ارزيابي قرار گرفت نشان داد ساكنان اين محله از امنيت اجتماعي مطلوبي برخوردار نيستند كه كمترين ميزان احساس امنيت مربوط به محيط هاي خلوت و پياده روي افراد به هنگام شب در اين محله مي باشد.

52527