۱۳۹۷ ۴الف۶م ۹۷۰۹ G

كارشناسي ارشد

جغرافيا و برنامه ريزي شهري- بهسازي و نوسازي

دانشگاه پيام نور مركز ساري

۱۳۹۷

۹۷/۰۹/۲۸

۱۶۹ص

ديو سالار ، اسدالله

لحميان ،رضا

هدف اصلي از انجام اين پژهش ساماندهي بافت محله آب انبار نو با رويكرد نوشهرگرايي انسان محور بود. يافته¬هاي پژوهش در بخش مباني نظري حاكي از آن است كه شهرسازي جديد انسان و اجتماع را محور طراحي قرار داده و اصول خود را با اولويت مسيرهاي پياده، فضاهاي مدني، اختلاط كاربري¬ها، توسعه متراكم و محدوديت در استفاده از حمل و نقل خصوصي تدوين مي¬كند. بررسي و مطالعات ميداني در وضع موجود قلمرو مكاني پژوهش گوياي آن است كه محدوده با فرسايش كالبدي مواجه بوده است و از اين لحاظ حداقل مطابقت با پايداري را دارد. به عبارتي محله فاقد مركز محله بوده و دچار فقدان فعاليت¬هاي مورد نياز ساكنان مي¬باشد، به گونه اي كه ساكنين از عدم وجود فضاي سبز، محيط¬هاي ورزشي، درمانگاه، وجود خيابان¬هاي كم عرض و... رنج مي¬برند. در اين زمينه اولويت اول در مشكلات محله كه 44 درصد از پاسخ¬دهندگان به آن اشاره كرده¬اند فقدان پارك و فضاي سبز مي باشد. در زمينه لازم به اشاره است كه 55 درصد از پاسخ¬دهندگان ميزان رضايت از زندگي در محله را در سطح كم و خيلي كم ابراز كرده اند. پس از بررسي وضع موجود به تجزيه و تحليل و تدوين سند چشم¬انداز محله پرداخته شد و در ادامه با بهره-گيري از تكنيك swot وضعيت محله مورد ارزيابي قرار گرفت و با عنايت به اصول پايداري به ارائه راهبردهايي در جهت ساماندهي بافت پرداخته شد.

52524