پ.ت.۱۶۱۲

Effect of Four Ttype Eexerecise Training on TGFB1 and TSP-1 in Left Ventricle of Cardiac of Wistars Rat

كارشناسي ارشد

تربيت بدني - فيزيولوژي فعاليت بدني و تندرستي

مركز كرج

۹۸

۹۷/۰۶/۱۸

بسيار خوب

۸۸ص.

اسد، محمدرضا

نقيبي، سعيد

ص:۷۶-۸۸

پ استاد راهنما اسد، محمدرضا , پ استاد مشاور نقيبي، سعيد

فعاليت ورزشي منظم يك شيوه غير دارويي موثر در پيشگيري از بيماري هاي مي باشد و تعيين نوع فعاليت، شدت و مدت آن به عنوان الگويي مناسب كمك شاياني به پيشگيري از بيماري هاي قلبي- عروقي مي نمايد. هدف از تحقيق حاضر بررسي اثر چهار شيوه تمريني بر بيان ژن TGFB1 و TSP-1 در بافت بطن چپ رت هاي ويستار بود.مواد و روشها: 48 سر موش نر ويستار8 هفته اي با ميانگين وزن33+237 گرم در محيطي كنترل شده نگهداري و به صورت تصادفي در 6 گروه 8 تايي شامل گروه كنترل، كنترل 8 هفته اي ، تمرين هوازي با شدت متوسط (‌‌ (MIT، تمرين هوازي پرشدت(HIT)، تمرين هوازي تناوبي پرشدت(HIIT) وتمرينات شنا با شدت متوسط ((MIST قرار گرفتند. برنامه هاي تمريني به مدت 8 هفته و هفته اي 3 جلسه با شدت و مدت مشخص بود.تمرينات هوازي با شدت متوسط ( (MITشامل 47 دقيقه دويدن با شدت VO2MAX 65 % بر روي تردميل بود. تمرين HITشامل دويدن با سرعت 2 متر در دقيقه با شيب فزاينده در مدت 40 دقيقه بر روي نوار گردان بود. تمرينات HIIT شامل 4 وهله تناوبي شديد با زمان 4 دقيقه دويدن با شدت 90تا 100درصد VO2MAX و چهار وهله تناوبي كم شدت با زمان 3 دقيقه اي با شدت 50 تا 60 درصد VO2MAX بود و تمرين شنا (MIST) به مدت 30 دقيقه با شدت متوسط در هر جلسه تمرين انجام شد. گروه كنترل پايه در هفته اول و پس از استقرار در محل نگهداري تحت جراحي و بافت برداري قرار گرفت و گروه كنترل 8 هفته اي همراه با 4 گروه تمريني پس از 8 هفته تمرين و 24 ساعت پس از آخرين جلسه تمريني با 12 ‌ساعت ناشتايي تشريح و سپس بافت قلب آن مورد بررسي قرار گرفت. توزيع طبيعي داده ها توسط آزمون شاپيرو-ويليك و بررسي تغييرات درون و برون گروهي توسط آناليز واريانس يك راهه ‌و آزمون تعقيبي جيمز هوئل در سطح معني داري0/05 ≥‌ P مورد تجزيه تحليل قرار گرفت. يافته‌ ها: 1-‌ بين گروه كنترل و‌كنترل 8 هفته اي (001/0 ≥‌ P) در‌متغير وزن‌تفاوت معني داري وجود دارد . 2- نتايج نشان مي دهد كه تمرينات MIT (001/0 ≥‌ P)، HIT (001/0≥‌ P)، HIIT(001/0≥‌ P) در بيان ژن TGB1 نسبت به گروه كنترل افزايش معني‌داري‌ ايجاد كرده است كه بيشترين تغييرات مربوط به تمرين HIT بود ولي بين گروه تمريني MIST و گروه كنترل 8 هفته اي تفاوت معني داري ديده نشد. 3- نتايج نشان داد كه تمرينات MIT‌(005/0≥‌ P) ، HIT(001/0≥‌ P)، HIIT، (002/0≥‌ P) و (‌001/0≥‌‌ P) MIST ‌كاهش معني‌داري‌در‌بيان ژن TSP-1 نسبت به گروه كنترل ايجاد‌ مي‌كنند‌كه بيشترين تغييرات مربوط به تمرين‌HIT مي باشد. نتيجه‌گيري: بنظرميرسد تمرين منظم و طولاني مدت پتانسيل اثر گذاري در افزايش هايپرتروفي قلب ناشي از تمرينات با افزايش TGFB1و كاهش TSP-1 در رت هاي نزاد ويستار¬مي¬شود .اين عوامل به عنوان فاكتور هاي احتمالي در هايپرتروفي عضله قلب ناشي از تمرين مي تواند مطرح شوند

۹۸/۰۱/۲۷

كشت كار، زهرا

52173