RA27

Modeling the effect of Resilient, Hope, Self-efficacy, Optimism variables on Sense of coherence of Firefighters in Bandar Abbas sity with mediating role of age

كارشناسي ارشد

روانشناسي عمومي

دانشگاه پيام نور مركز نجف آباد

۱۳۹۶

۹۶/۱۰/۳۰

۱۱۱ص

اعظم مرادي

صديقه رضايي دهنوي

sense of coherence , fire fighters , hope , resilience , self-efficacy , optimism , age

هدف از اين پژوهش، مدل يابي تأثير متغيرهاي اميد، تاب آوري، خودكارآمدي و خوش بيني بر حس انسجام آتش نشانهاي شهر بندرعباس با نقش واسطه اي سن بود. روش پژوهش همبستگي بود. نمونه اين پژوهش شامل 100 نفر از آتش نشانهاي شهر بندرعباس در تابستان 1396 بود كه به شكل نمونه گيري در دسترس انتخاب شدند. براي جمع آوري اطلاعات از مقياس هاي حس انسجام آنتونووسكي (1987)، اميد اشنايدر (۱۹۹۱)، تاب آوري همدال و همكاران (۲۰۰۱)، خودكارآمدي عمومي شوارتز و جروسالم (1996) و مقياس جهت گيري زندگي شير و كارور (1985) استفاده گرديده است. داده هاي گرد آوري شده با روش مدل يابي معادلات ساختاري و با استفاده از نرم افزار اموس تجزيه و تحليل شد. بر اساس تحليل داده ها شاخص برازش كاي اسكور با آماره 159/1 و سطح معناداري 546/0، بيانگر برازش مناسب مدل بود. نتايج پژوهش نشان داد متغير خوش بيني بر حس انسجام آتش نشانها تاثير مستقيم دارد (001/0 P<) و وارد مدل شد. متغيرهاي اميد، تاب آوري و خودكارآمدي از مدل خارج شدند. به اين ترتيب مي توان نتيجه گرفت كه متغير خوش بيني بر حس انسجام آتش نشانها مؤثر است و بايد به نقش آن در حس انسجام توجه شود.

۹۷/۱۲/۱۲

سميه طاهري

51447