LP 29

كارشناسي ارشد

زبان و ادبيات فارسي

دانشگاه پيام نور مركز نجف آباد

۱۳۹۷

۹۷/۸/۲

فرشته محجوب

حسين ساجدي

منوچهر آتشي (1384-1310)كه از شاخص ترين سرايندگان شعر سپيد است ؛ بخش بزرگي از اشعارش را به قالب سپيد اختصاص داده است. آتشي با مجموعة « گندم و گيلاس » به سرودن شعر سپيد روي مي آورد و اين كار را تا آخرين دفتر شعرش « بازگشت به درون سنگ » ادامه مي دهد .نگاه و زاوية ديد آتشي به پديده ها هم، مانند فرم و قالب شعرهايش به مرور، تكامل پيدا مي كند. اين پايان نامة به بررسي قالب شعر سپيد با تكيه بر اشعار سپيد منوچهر آتشي در دفتر هاي شعري گندم و گيلاس، چه تلخ است اين سيب ، زيباتر از شكل قديم جهان ، حادثه در بامداد ، اتفاق آخر ، غزل غزلهاي سورنا و بازگشت به درون سنگ ،از لحاظ فرم و محتوا پرداخته است. زبان شعري آتشي با نزديك شدن به مجموعه هاي پاياني، نرم تر و تغزلي تر مي شود. واژگان، تنوع پيدا مي كنند و استفاده از واژه هاي روزمره و عاميانه بيشتر مي شود.محتواي اشعار آتشي را دغدغه هاي شخصي ، بومي گرايي و طبيعت ، عشق و مضامين اجتماعي تشكيل مي دهند. با اينكه آتشي را شاعري متعهد به هنر مي دانند نه اجتماع ، اما مضامين گستردة اجتماعي، نشانگر تعهد عميق و انساني او به اجتماع پيرامون است.

۹۷/۱۲/۱۲

سميه طاهري

51444