چكيده
امروزه صادرات به عنوان يك استراتژي بنيادي براي تضمين بقا و رشد شركت ها عمل كرده و داشتن مزيت رقابت هاي رقابتي در بازارهاي خارجي تاثير مثبتي بر عملكرد صادراتي كنوني و آينده دارد. با اين وجود در زمينه بازاريابي بين الملل، اطلاعات و دانش كافي درباره عملكرد صادرات بر روي مجموعه اي از متغيرهاي متفاوت و پراكنده اي تمركز دارند. از اين رو شناسايي عوامل كليدي كه بر عملكرد صادراتي تاثير گذارند ضروري به نظر مي رسد. از ميان عوامل موثر بر عملكرد صادرات، جهت گيري استراتژيك عوامل مهم و تعيين كننده مي باشد كه داراي اثري قوي بر موفقيت صادراتي است. با توجه به اهميت و ضرورت نقش جهت گيري استراتژيك و تمايل به صادرات و با عنايت به اين كه عدم توجه و بررسي به اين مورد مي تواند در شرايط فعلي جايگاه شركت را تحت تاثير قرار دهد، مطالعه حاضر با هدف بررسي تاثير جهت گيري هاي استراتژيك و تمايل به صادرات بر عملكرد صادراتي در شركت مهندسين مشاور موننكو ايران انجام گرفت.
جامعه آماري تحقيق را كارشناسان شركت مهندسين مشاور موننكو ايران تشكيل مي دهد.تعداد پرسنل اين شركت 700 نفر بوده كه تعداد 56 نفر بعنوان نمونه انتخاب شدند.به منظور جمع آوري اطلاعات مورد نياز از پرسشنامه استفاده شد وتاثير ميزان ريسك پذيري، تحليل گري ، آينده نگري ، بيش فعالي ، تهاجمي بودن و تدافعي بودن بعنوان جهت گيريهاي استارتژيك با استفاده از مدل سازي معادلات ساختاري مورد بررسي قرار گرفتند. يافته ها نشان داد به جز تدافعي بودن، ساير جهت گيري ها هر چه قوي تر باشند تمايل به صادرات افزايش و عملكرد صادراتي شركت بهبود مي يابد. تحقيق حاضر در تمامي شركت هاي مشابه ، مشخصا شركت هاي مهندسين مشاور ارائه دهنده خدمات مهندسي در زمينه انرژي جهت اتخاذ جهت گيري استراتژيك متناسب با وضعيت سازمان به منظور ارتقاي عملكرد صادراتي و تدوين اصول استراتژيك جهت تناسب تمايل به صادرات با افزايش موفقيت صادراتي كاربرد دارد.
