پ.الف.۱۹۹

كار شناسي ار شد

زبان و ادبيات فارسي

پيا م نور شيراز

۱۳۹۶-۹۷

۱۳۹۷/۰۲/۲۶

۲۲۹ص.

خيرانديش ، سيد مهدي

طحان ، احمد

كتابنامه :ص.۲۲۸-۲۲۹

دوران جديد دوران دلمشغولي انسان معاصر درباره «هويت» است. انسان در راه شناخت «خود» در برابر «ديگري» قرار دارد. از اين رو بحث هويت ملي نيز از پديده هاي سياسي اجتماعي عصر جديد است . هرچند كه اساس آن در تاريخ گذشته قرار دارد. هويت ملي را مي توان يك حس بالنده ميان مردم دانست كه به طور طبيعي به يكديگر تعلق دارند و از منافع مشترك و سرنوشت مشترك برخوردارند. هويت ملي همزمان بر تشابه و تمايز دلالت دارد . بدين صورت كه از يك سو با تاكيد بر مشتركات و ملاك هاي پيوند دهنده مانند : دين ، زبان، فرهنگ، سرزمين، حكومت و گذشته تاريخي مشترك ، ما را پيرامون محور واحد متعهد و متحد مي كند و از سوي ديگر«ما» را در مقابل «غير يا ديگري» قرار مي دهد و بدين صورت ما را در وجود تشابهات داخلي و تمايزاتش با ديگري شناسايي مي كند. در پژوهش حاضر با مطالعه و بررسي كتاب هاي شعر محمدعلي بهمني و منصور اوجي مشاهده كرديم كه آن ها به جنبه هاي مختلف هويت ملي ايرانيان توجه خاص نشان داده اند . در شعر محمدعلي بهمني ، مولفه زبان ، فرهنگ و دين بيشترين توجه را به خود معطوف داشته است و در شعر منصور اوجي، زبان و فرهنگ و جغرافيا از فراواني بيشتري برخوردار مي باشد. و در نهايت ميزان استفاده از مولفه هاي هويت ملي در شعر محمدعلي بهمني بيشتر از منصور اوجي است.

50240