پ.الف.۱۹۷

كارشناسي ارشد

زبان و ادبيات فارسي

پيا م نور شيراز

۱۳۹۵-۹۶

۱۳۹۵/۰۷/۱۴

75ص.

تابع بردبار، فريبا

اميني لاري ،ليلا

كتابنامه :ص.۶۶-۷۵

هدف از انجام اين پژوهش، بررسي تأثير شعر درماني گروهي بربهبود افسردگي وافزايش اميد به زندگي، در بيماران اعصاب و روان شهرستان شيراز مي باشد. مطالعه حاضر از نظر نحوه ي گردآوري اطلاعات مداخله اي است. جامعه آماري پژوهش حاضر، تمامي بيماران اعصاب و روان بيمارستان هاي دانشگاه علوم پزشكي شيراز در سه ماهه پاييز ۱۳۹۴ مي باشد. از پرسش نامه افسردگي بك و اميد به زندگي اشنايدر جهت سنجش متغير ها استفاده شده است. نمونه‌گيري به صورت آسان وبيماران بصورت تصادفي به گروه¬ها تخصيص داده شدند. تجزيه وتحليل داده ها ازطريق نرم افزار (نسخه۲۱) SPSS با استفاده از روش هاي آماري شامل آمارتوصيفي و استنباطي انجام گرديد. مطابق يافته‌هاي اين مطالعه بين نمره اميد به زندگي و افسردگي در دو گروه آزمايش و شاهد پس از مداخله تفاوت معنا داري وجود دارد. لذا مي توان گفت شعر درماني بر افزايش اميد به زندگي و كاهش افسردگي تأثير مثبت دارد. بنابراين مي توان نتيجه گرفت كه اميد دادن بيماران از طريق شعردرماني بر كاهش مشكلات جسمي، رواني و اجتماعي و در نتيجه كاهش افسردگي و به تبع آن بهبود كيفيت زندگي در بيماران اعصاب و روان تأثير مثبت دارد. لذا برنامه ريزان بخش درمان مي توانند با ايجاد پروتكل هاي شعردرماني، گامي مؤثر در جهت ارتقاء سطح كيفيت زندگي اين بيماران بردارند.

50192