QH ۷۹

Study of physiological responses of Perovskia sp. under drought stress

كارشناسي ارشد

زيست شناسي

دانشگاه پيام نور مركز نجف آباد

۱۳۹۶

۹۶/۶/۲۸

رسول قاسمي

در سال 93 و94 آزمايشي به منظور بررسي تغييرات فيزيولوژيكي برازمبل نسبت به تنش خشكي در شرايط مزرعه انجام گرفت. قالب طرح مورد استفاده منطقه كاملا تصادفي در شهرستان نطنز بود. بعداز استقراركامل گياه در مرحله 8 الي12 برگي، در تير ماه اعمال تيمارهاي تنش شد. در اين مرحله اقدام به آبياري كرت ها به صورت 5 روزه ،10روزه و18 روزه درسال اول و سال دوم گرديد. گياهان رشد خود را از اوايل فروردين ماه آغاز كردند و تا اوايل خرداد به رشد رويشي ادامه دادند. گلدهي از اواسط خرداد تا اواخر آبان ماه درسال اول و اواسط آذرماه در سال دوم كشت بود. صفات مورفولوژيك شامل ارتفاع گياه قبل و بعد از تيمار، تعداد گل آذين، تعداد شاخه اصلي، ارتفاع ساقه گل دهي مورد مطالعه قرار گرفت.همچنين در مرحله رويشي گياه درسال93ميزان كلروفيل a ,b وكارتنوييد اندازه گيري شد. داده ها با استفاده از نرم افزارspss مورد تجزيه وتحليل قرار گرفت.نتايج حاصل در سال هاي 93و94 با توجه به عدم تاثير اثر اصلي تيمار هاي آبياري و اثرات متقابل تيمار با سال و تيمار با فصل و از روي نمودارها در حالت كلي و در بررسي اثر اصلي تيمار آبياري بيشترين ميانگين تعداد شاخه اصلي به ترتيب مربوط به گياهان 5 روزه و 18 روزه و 10 روزه مي باشد ولي با توجه به حضور اثر متقابل تيمار آبياري و سال متوجه مي شويم كه روند تغيير و تفاوت ميان ميانگين هاي تعداد شاخه اصلي هر تيمار آبياري در هر سال متفاوت از سال ديگر است بنابراين با بررسي بيشتر و انجام آزمون مقايسه اي توكي تيمار هاي آبياري در سال 93 روي تعداد شاخه هاي اصلي تاثيري نداشته ولي در سال 94 داراي تاثير بوده به اين صورت كه بيشترين ميانگين تعداد شاخه اصلي در سال 94 به ترتيب مربوط به تيمار 5 و 18 و 10 روزه است. در حالت كلي و در بررسي اثر اصلي تيمار آبياري بيشترين ميانگين گل آذين به ترتيب مربوط به گياهان 5 روزه و 18 روزه و 10 روزه مي باشد ولي با توجه به حضور اثر متقابل تيمار آبياري و سال متوجه مي شويم كه روند تغيير و تفاوت ميان ميانگين هاي گل آذين هر تيمار آبياري در هر سال متفاوت از سال ديگر است بنابراين با بررسي بيشتر و انجام آزمون مقايسه اي توكي به اين نتيجه رسيديم كه تيمار هاي آبياري در كل سال 94 روي گل آذين تاثيري نداشته ولي در كل سال 93 داراي تاثير بوده است به اين صورت كه در سال 93 بيشترين ميانگين گل آذين به ترتيب مربوط به تيمارهاي 5 روزه و 18 روزه و 10 روزه است. تاثير تيمار هاي آبياري در همه فصول از هر سال داراي روند تغيير مشابه بوده اند به اين صورت كه در همه فصول مورد بررسي بيشترين ميانگين گل آذين به ترتيب مربوط به تيمار هاي آبياري5 و 18 و 10 روزه است.از آن جا كه اثر متقابل سه تايي تيمار آبياري و فصل و سال موثر مي باشند بنابراين نوع آبياري فقط در پاييز 94 روي طول ساقه گل دهي تاثير داشته است و در بقيه فصول و سال هاي مورد بررسي داراي تاثير نبوده است.

۹۷/۶/۲۵

سميه طاهري

48943