مقدمه و هدف:اندام تحتاني به عنوان يك زنجير ه حركتي بسته، شامل استخوان ها و مفاصلي است، كه متحمل وزن بدن بوده و جذب ضربات در هنگام انجام فعاليت هاي بدني را ممكن مي سازد.آسيب هاي مفصل مچ پا يكي از شايع ترين آسيب هاي بدن هنگام فعاليت بدني است. بنابراين هدف تحقيق حاضر مقايسه اثر آني اعمال كينزيوتيپ، تمرين با تخته تعادل و تركيب كينزيوتيپ و تخته تعادل بر عملكرد ورزشكاران مرد20-30 سال با بي ثباتي عملكردي مچ پا مي باشد. روش شناسي: براي انجام اين تحقيق 40 نفر از ورزشكاران كه دچار بي ثباتي عملكردي مچ پا بودند با توجه به معيار هاي ورود به تحقيق انتخاب شدند و به صورت تصادفي به چهار گروه كينزيوتيپ(سن26/2±90/24 قد 33/1±70/176 وزن 22/5±70/75)، تخته تعادل(سن 81/0±08/25 قد 98/1±20/177 وزن 69/4±30/76)، تركيبي(سن 63/1±30/25 قد 43/1±50/177 وزن 51/4±20/74) و كنترل(سن 01/2±31/25 قد 47/1±20/176 وزن 54/2±30/72) تقسيم شدند.از آزمودني هاي تحقيق به وسيله آزمون هاي عملكردي پيش آزمون گرفته شد. و بعد از اعمال تمرينات دوباره از آمودني ها، آزمون گرفته شد و از آزمون تحليل كورايانس و تي همبسته براي تجزيه و تحليل داده هاي آماري استفاده شد. يافته ها: نتايج آزمون تحليل كواريانس نشان داد كه اعمال آني تمرينات كينزيوتيپ و تخته تعادل و تركيب اين دو، در آزمون هاي عملكردي پرش به شكل8، پرش جانبي و دوي رفت و برگشتي نسبت به گروه كنترل معنادار شد(05/0>p). همچنين نتايج تي همبسته نشان داد كه اختلاف پيش آزمون و پس آزمون، آزمون هاي عملكردي در گروه هاي تمريني معني دار شد(05/0>p)، ولي اين اختلاف در گروه كنترل معني دار نشد(05/0
تاريخ نمايه سازي
۱۳۹۷/۰۸/۰۹
شماره ركورد
48658
لينک به اين مدرک :