۲۷۲۴پ

Exploring Specific Theories and Art of Ibn Jenidasakafi

كارشناسي ارشد

الهيات ومعارف اسلامي - فقه ومباني حقوق اسلامي

دانشگاه پيام نور ساري

۱۳۹۶

۱۳۹۶/۶/۶

۱۹۰ص.

مبيني ، حسن

حاجيها ، عباس

۱۵۸-۱۶۴

مشهور اكثر فقهايي هستند كه در يك فتوا با يكديگر اتفاق نظر دارند و فتواي مشهور آراء و نظرات مشهور فقها در يك مساله از مسائل فقهي ميباشد. بيشتر فقها در استنباط و استخراج احكام فقهي درصدد آن بودند كه با پيروي از قول مشهور به دنبال دلايلي باشند كه موافق با قول ايشان باشد و تا جايي كه ممكن بود از مخالفت با آنان اجتناب مينمودند. اين موافقت با قول مشهور در صدور احكام شرعي با توجه به اين كه اكثريت ايشان اهل دقت و تحقيق ميباشند، به نوعي مصون ماندن از اشتباه در فتاوا و نظرات فقهي و گرفتار نشدن در جهل مركب است، زيرا اتفاق جمع كثيري از علماء در يك مسأله فقهي و شرعي احتمال خطا بودن آن را به حداقل ممكن ميرساند. امّا در مقابل كساني بودند كه با نظرات خود در برابر قول مشهور ايستادگي كرده و نظراتي مخالف با قول مشهور عنوان كرده اند. اين گونه ابراز نظر مخالف با مشهور و صدور فتوا برخلاف قول ايشان منع شرعي نداشته و انكار احكام صريح دين اسلام نميباشد، امّا نياز به تحقيق و تفحص فراوان و دلائلي محكم و متقن دارد؛ زيرا نظرات ضعيف و ادله سست از سوي هيچ كس پذيرفته نيست. در اين پايان نامه تلاش كرديم با اشاره به برخي آراء و نظرات فقهي ابن جنيد اسكافي در مخالفت با قول مشهور و ذكر دلائل و مستندات وي در مسائل مذكور، مستندات و ادله مشهور فقهاي اماميه را نيز در ردّ فتاواي او عنوان كرده و به مقايسه و بررسي ادله طرفين در هر يك از مسائل مورد اختلاف بپردازيم . و با بررسيهايي كه به عمل آورديم، دلايل مشهور اماميه را به خاطر برخورداري از مستندات قوي و مبتني بودن بر پايه روايات متقن و منقول در جوامع روايي و هم چنين به جهت عمل فقها در طول تاريخ بر طبق آنها، معتبر و قابل قبول و دفاع ميدانيم.

۱۳۹۷/۷/۱۵

48211