۲۷۱۰پ

Human Rights in the European Court of Justice: Universality or Particularism

دكتري تخصصي (Ph.D)

حقوق بين‌الملل

دانشگاه پيام نور مركز تحصيلات تكميلي تهران

۱۳۹۷

۱۳۹۷/۶/۱۴

عالي

۲۴۱ص.

موسي‌زاده ، رضا

عليزاده ، مسعود

۲۱۹-۲۲۸

Court of Justice of European Union, Human Rights, Universality, Particularism, Universalism, Generalism

ديوان اروپايي دادگستري در برخي آراي خود با استناد به نقض حقوق بشر و با ابطال مصوبات اركان اتحاديه اروپا، مانع از همراهي اين اتحاديه با نظامات، اصول، قواعد و رويه‌هاي پذيرفته شده در حقوق بين‌الملل عمومي شده است. با توجه به آراي يادشده، اين سؤال به ‌ذهن مي‌رسد كه عملكرد ديوان در اين خصوص بر چه مبنايي قابل تحليل است: تلاش براي ارتقاي جايگاه حقوق بشر در نظام موضوعات حقوق اتحاديه و هماهنگ با اصول و قواعد حقوق بين‌الملل بشر (جهانشمول‌گرايي و عام‌گرايي) يا ارتقاي جايگاه «حقوق اتحاديه» به سطح هم‌عرض با «حقوق بين‌الملل» و استفاده از حقوق بشر براي فاصله گرفتن از اصول، قواعد و رويه‌هاي حقوق بين‌الملل عمومي (خاص‌گرايي). تحولات حقوق بشري در رويه ديوان همانند رشد كمي و كيفي هنجارسازي، فزوني يافتن پرونده‌ها، برتري بخشيدن به حقوق بشر در برابر ملاحظات امنيتي و منافع اقتصادي، نگرش جهان‌شمول‌گرايانه و عام‌گرايانه ديوان درخصوص حقوق بشر را تأييد مي‌كند. در مقابل، تلاش ديوان براي استقلال نظم حقوقي اتحاديه، اِعمال دكترين دوگانگي، توليد نظم حقوقي خودبسنده، عدم گشودگي در برابر حقوق بين‌‌الملل، معافيت‌گرايي و يكجانبه‌گرايي، نشانگر رويكرد خاص‌گرايانه ديوان در رابطه با حقوق بين‌الملل و بهر‌ه‌گيري از حقوق بشر در اين رابطه است. ارزيابي نهايي از واقعيت‌هاي حقوقي موجود، اين حقيقت را بيان مي‌دارد كه «رويكرد خاص‌گرايي حقوقي ديوان» بر «ابعاد جهان‌شمول‌گرايانه و عام‌گرايانه رويه ديوان درخصوص حقوق بشر» غلبه يافته است و تحولات حقوق بشري، ابزاري براي ارتقاي جايگاه حقوق اتحاديه بوده‌اند.

۱۳۹۷/۷/۱۴

48158