۲۷۰۲پ

كارشناسي ارشد

معماري

دانشگاه پيام نور تهران شرق

۱۳۹۵

۱۳۹۵/۶/۱۰

جهانبخش ، حيدر

صفاري نيا ، مجيد

۱۰۴-۱۰۶

Environmental behavior, behavioral disorders, mental health, sense of belonging, place attachment, student dormitories

به نظر مي رسد عدم توجه به عوامل كيفي و كمي فضاهاي سكونت دانشجويان كه اغلب با هدف آموزش از خانواده دور شده اند و نيازمند فضايي امن هستند موجب بروز ناهنجاري هاي رفتاري ازجمله عدم داشتن انگيزش آموزشي،عدم سلامت روان و عدم داشتن روابط اجتماعي سالم مي گردد.از اين رو طراحي مناسب و بالا بردن سطح كيفي خوابگاه ها با تاكيد بر پاسخگويي به نيازهاي دانشجويان در اين مرحله از زندگي كه شامل ضرورت هايي همچون آسايش جسمي،آرامش روحي-رواني و كاهش محدوديت ها مي باشد،از جمله اهدافي است كه در پژوهش حاضر مورد توجه قرار گرفته است.سكونت در خوابگاه با شرايط ايده آل ميتواند حس امنيت و آسايش دانشجو را تامين نمايد،لذا رفع ناهنجاري هاي مذكور جزء ضرورت هايي است كه مي تواند بر روي مسائل حاشيه اي دانشجويان تاثيرگذار باشد.از آنجاييكه قشر ورودي به عرصه دانشگاه درصد قابل توجهي از جمعيت جوانان حاضر در كشورمان مي باشد،اهميت به اين نكته قابل توجه مي باشد كه عدم توجه به برقراري شرايط آسايش در محيط هاي دانشگاه و خوابگاه براي قشر تحصيل كرده به طور مستقيم در به هدر رفتن نيروي نخبه ي دانشجويي تاثير گذار بوده و به طبع آينده كشور در معرض خطر قرار خواهد گرفت.هدف پژوهش حاضر بر اين اصل استوار است كه با ايجاد ارتباط بين ارتقاي حس تعلق به مكان دانشجويان و كاهش ناهنجاري رفتاري،موانع پيشرفت دانشجويان به سمت اهداف پژوهش رفع گردد.جهت دستيابي به اين مهم با تكيه بر منابع موجود و مستندات،وارد بررسي رابطه رفتار-مكان شده و پس از استخراج چهارچوب نظري به روابط مدلي كلي از عوامل موثر بر ارتقاي حس تعلق به مكان شامل عوامل كالبدي،عوامل زمينه اي،عامل زمان،عوامل فعاليتي-تعاملي و همچنين عوامل فردي-اجتماعي-فرهنگي دست يافتيم كه براساس اين چهارچوب نظري مصاديق داخلي و خارجي نيز ارزيابي شدند و مطابق جمع بندي آنها دو پرسشنامه تحت عنوان دلبستگي به مكان و واكنش رواني به صورت استاندارد و پرسشنامه ديگري تحت عنوان اضطراب انتظار بصورت محقق ساخته جهت توزيع در نظر گرفته شد.بطور كلي پژوهش در سه مرحله پيش آزمون،انجام عمليات بهسازي و پس آزمون مورد اجرا قرار گرفت كه پيش و پس آزمونها در دو مقطع زماني قبل و بعد از اجراي عمليات اجرايي بين دو گروه 40 نفره از دانشجويان دو خوابگاه مورد آزمايش و كنترل،توزيع و جمع آوري شدند.پس از تحليل يافته هاي منتج از پرسشنامه ها با استفاده از آزمون كواريانس،فرضيات پژوهش مورد آزمون قرار گرفته و با اختلاف معنادار بين پيش و پس آزمونها مورد تاييد قرار گرفتند.نتايج اين پژوهش نشانگر آن است كه ارتقاي حس تعلق به مكان دانشجويان موجب كاهش ناهنجاري رفتاري و به طبع سلامت روان دانشجويان خوابگاهي مي گردد.

۱۳۹۷/۷/۲

47983