در دنياي ارتباطي امروز ، ظهور قدرت هوشمند به عنوان يك عامل مهم و كاربردي و به عنوان يك اهرم فشار قابل اطمينان از سوي دولت ها معرفي شده است . قدرت هوشمند با توجه به سير تكاملي بودن خود نيازمند سيستم حمايتي همه جانبه جهت پيشبرد اهداف مي باشد . قدرت هوشند تركيبي از 2 قدرت سخت و نرم مي باشد كه در طي چند سال به تكامل رسيده اند و قدرت هوشمند را پديد آورده اند . قدرت هوشمند براي حركت رو به جلوي خود در سيستم هاي بين المللي نيازمند حمايت كننده اي قوي دارد تا بتواند با توجه به رابطه مداري هاي بين المللي اهداف خود را پيش ببرد . اين حمايت كننده قوي فضاي سايبري مي باشد . فضاي سايبري و قدرت هوشمند با توجّه به گستردگي آن مورد بحث و بررسي قرار گرفت و عوامل جديدي درباره آنها پيشنهاد شد .
در اين پژوهش با توجه به ماهيت توسعه اي آن و به دليل اهمّيّت و كاربردي بودن موضوع پژوهش از نظرات 30 تن از خبرگان اين امر و پرسشنامه 4 مرحله اي دلفاي استفاده شده كه در هر مرحله با توجه به اعمال نظرات كارشناسان خبره و به وجود آمدن ايده هاي جديد ، عواملي جديد به پرسشنامه اضافه شده و پرسشنامه دوباره مورد بررسي قرار گرفته است . روايي و پايايي پرسشنامه ارزيابي شد و مورد تأييد قرار گرفت و به وسيله آزمون فريدمن و ضريب همبستگي نتايج زير بدست آمد :
1-قدرت هوشمند و فضاي سايبري رابطه مثبت و مستقيمي با يكديگر دارند .
2- 32 درصد از تغييرات قدرت هوشمند توسط فضاي سايبري پوشش داده مي شود .
3-فضاي سايبري هوشمند به طور جمعي قوي ترين همبستگي را در ميان عوامل داشته و از اين نظر پرطرفدارترين عامل مي باشد .
4- جاسوسي به طور جمعي داراي ضعيف ترين ضريب همبستگي در ميان عوامل مي باشد .
5- نتايج بدست آمده حاكي از آن است كه عوامل فضاي سايبري به صورت معني دار در تمامي عوامل قدرت هوشمند اوّل بر عامل كنترل دوّم بر نوآوري ، سوّم بر مديريت زمان هوشمند ، چهارم بر مشاركت و پنجم بر استراتژي دارد . آزمون فريدمن نشان مي دهد كه باتوجه به نتايج بدست آمده اولويت بندي عوامل فضاي سايبري و قدرت هوشمند ارتباط معني داري با يكديگر دارند .
