اثر توانمندسازي ساختاري بر فرسودگي شغلي با توجه به نقش ميانجي استرس شغلي (مطالعه موردي: كاركنان بانك تجارت استان گيلان)

هدف تحقيق حاضر بررسي تاثير توانمندسازي ساختاري بر فرسودگي شغلي با توجه به نقش ميانجي استرس شغلي بر كاركنان شعب بانك تجارت در استان گيلان مي‎باشد. تحقيق حاضر از اين حيث يك تحقيق توصيفي- پيمايشي است. به منظور نمونه برداري از ابزار پرسشنامه استفاده گرديد. پايايي ابزار بوسيله آلفاي كرونباخ آزمون گرديد. نمونه‎هاي تحقيق از كارمندان شعب بانك تجارت در سطح استان گيلان به وسيله روش نمونه گيري تصادفي طبقه اي به تعداد 287 نفر انتخاب شدند. به منظور تحليل داده‎هاي بدست آمده از روش مدل يابي معادلات ساختاري (SEM) مبتني بر حداقل مربعات جزئي در نرم افزار PLS V.2 استفاده شد. نتايج تحقيق نشان دادند كه توانمندسازي ساختاري كاركنان يك اثر منفي معنادار بر استرس شغلي و فرسودگي شغلي كارمندان خواهد داشت. همچنين استرس شغلي يك نقش ميانجي جزئي در ارتباط بين توانمندسازي ساختاري و فرسودگي شغلي دارد. در پايان نيز بر اساس نتايج بدست آمده به برخي از راهكارهاي بهبود توانمندسازي ساختاري در بين كاركنان بانك اشاره شد.

۱۳۹۷/۶/۱۷

47698