۲۲۹۸۷پ

The aspects of prophet’s morality in prayers of Holy Quran

كارشناسي ارشد

الهيات و معارف اسلامي گرايش: علوم قرآن و حديث

مركز تهران جنوب

۱۳۹۷

۱۳۹۷/۰۴/۱۰

خوب

۱۸۸ص

فيروزه كرمي

مهين شريفي اصفهاني

۱۸۴-۱۸۶ص

Prayer ، Qurʹan Literature, Prophets,

دانشگاه پيام نور/مركز تهران جنوب

دعا از آموزه هاي توحيدي قرآن و شاهراهي است كه انسان با آن روح خود را به عالم غيب متصل نموده و به يكي از اصيل ترين ابعاد وجودي خود كه حس نيايش و پرستش است پاسخ مي گويد. انبياء، با دعاي خود به پيروان خويش آموختند كه پرستش امري فطري است و روح انسان علاقه شديد و كشش دروني به مبدأ هستي دارد هرچند كه دعاي انبياء هميشه براي نيل به خواسته هاي مادي و معنوي آنان نبوده بلكه بيشتر به هدف نيايش به درگاه خداوند بزرگ و به اقتضاي وابستگي ذاتي به آن يگانه بي همتا بوده است ، زيرا دعا از ديد و منظر ايشان خود، مطلوب ذاتي به شمار آمده است. اين پژوهش بر آن است تا جلوه هاي ادب انبياء درادعيه قرآن كريم را جلوه گر سازد . ابتدا اصطلاحات دعايي را مورد برسي قرار داده سپس در سه فصل به تفصيل به نيايش هاي مطرح شده از زبان انبياء عظام در قرآن مجيد پرداخته و ادعيه و مناجات هاي ايشان را از سه بعد فردي، خانوادگي و اجتماعي مورد بررسي قرار مي دهد، پس از بيان آيات در هر فصل جلوه هاي ادب انبياء آورده شده است. در پايان اين رساله متعهد گرديده تا آثار تربيتي و مراتب تكاملي دعاهاي پيامبران راستين و نتايج حاصله از اين دعاها را در زندگي پيامبران بازگو نمايد.

۱۳۹۷/۰۶/۰۶

47543