پ .م .127

فاطمه اجرايي

كارشناسي ارشد

مديريت دولتي ( منابع انساني )

دانشگاه پيام نور شيراز , 1

1390

156ص

چاپي

عليرضا موغلي

كامران باقري لنكراني

يكي از مشكلات اساسي در ارائه خدمات مطلوب پرستاري، عامل فرسودگي شغلي است كه تحت شرايط استرس شغلي شديد به وجود مي آيد و مي تواند منجر به بروز انواع بيماريهاي جسمي و رواني و نگرش منفي نسبت به فعاليتهاي حرفه اي و عدم ارتباط مطلوب با گيرندگان خدمات شود .فرسودگي ، واكنشي به استرس مزمن شغلي است كه به وسيله خستگي عاطفي ، ازخودبيگانگي يا بدبيني و عدم احساس موفقيت فردي تعيين مي شود .حرفه پرستاري بعنوان حرفه اي استرس زا شناخته شده است و كاركنان آن مستعد مواجهه با استرسهاي شديد مي باشند، زيرا مدام با رنج و درد و مرگ و مير افراد مواجه مي شوند .از ميان عوامل ايجاد استرس در محيط كار مي توان به استرس زاهاي ناشي از نقش يعني تعارض و ابهام نقش اشاره كرد كه تاثيرات منفي در روند فعاليتهاي حرفه اي داشته و خود از عوامل ايجاد فرسودگي شغلي نيز مي باشند.در اين مطالعه كه به منظور بررسي رابطه فرسودگي شغلي با ابهام و تعارض نقش در پرستاران بيمارستان شهيد فقيهي شيراز انجام گرفت ، تعداد 032 نفر از كادر پرستاران به شيوه نمونه گيري تصادفي انتخاب شدند و به وسيله سه پرسشنامه ويژگيهاي جمعيت شناختي ، فرسودگي شغلي و ابهام و تعارض نقش ، مورد ارزيابي قرار گرفتند

0931/40/80

478پ

475