-
شماره راهنما
۲۵۳۸پ
-
پديد آورنده
موسوي ، الهام سادات
-
عنوان
تاثير 6 هفته تمرين استقامتي-تداومي بر روي بيان ژن متالوپروتئيناز9 و اينترفرون گاما بر روي بافت بطن چپ قلب موش هاي صحرايي سالمند نر نژاد ويستار
-
عنوان به انگليسي
The effect of 6 weeks continuoues endurance training on gene expression of matrix metaloproteinas-9 and interferon gamma on left ventricle of old Wistar male rats
-
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
-
رشته تحصيلي
فيزيولوژي ورزشي كاربردي
-
محل تحصيل
دانشگاه پيام نور كرج
-
سال تحصيل
۱۳۹۶
-
تاريخ دفاع
۱۳۹۶/۱/۲۳
-
وضعيت پايان نامه
بسيارخوب
-
مشخصات ظاهري
۱۰۸ص.
-
استاد راهنما
فشي ، محمد
-
استاد مشاور
اسد ، محمد رضا
-
كتابنامه
۷۶-۹۱
-
توصيفگر فارسي
تمرين استقامتي-تداومي، بيان ژن، اينترفرون-گاما، ماتريكس متالوپروتئيناز-9، موش هاي صحرايي نر، سالمند.
-
توصيفگر لاتين
continuous endurance, gene expression, interferon-gamma, matrix metalloproteinase-9, male rats, elderly
-
چكيده
پيري يكي از ويژگي هاي عمومي بيولوژيكي موجودات زنده است كه با از دست دادن عملكرد در سطوح مختلف سلولي مولكولي مشخص مي شود. از بين همه انواع بيماري ها سالمندان بيشتر مستعد ابتلا به انواع بيماري هاي قلبي و عروقي هستند. عوامل زيادي در بروز بيماري هاي قلبي دخيلند كه عمده ترين آنها عدم فعاليت بدني است. هدف از انجام پژوهش، مطالعه تأثير 6 هفته تمرين استقامتي تداومي بر روي بيان ژن ماتريكس متالوپروتئيناز 9 (MMP-9) و اينترفرون گاما (IFN-γ) روي بافت بطن چپ موش هاي صحرايي نر سالمند نژاد ويستار بود. تمرين استقامتي تداومي بعنوان متغير مستتقل و ژن ماتريكس متالوپروتئيناز-9 و اينترفرون گاما بعنوان متغير وابسته در نظر گرفته شد. 14 موش صحرايي نر ويستار سالمند (24-26 ماهه) با ميانگين وزني 20±380 گرم بصورت تصادفي به دو گروه كنترل پير (7 سر) و گروه تمريني پير (7 سر) تقسيم شدند. گروه تمريني به مدت 6 هفته 5 جلسه در هفته تمرين تداومي باشدت 65% حداكثر سرعت 30 متر بر ثانيه شروع و در ادامه، برنامه تداومي تا پنج درصد به سرعت افزوده شد و هفته آخر با 70% سرعت خاتمه يافت. مدت تمرين در هفته ي اول 15 دقيقه و هر هفته 5 دقيقه به آن افزوده شد. 48 ساعت پس از آخرين جلسه ي تمريني با استفاده از تركيب زايلازين و كتامين بي هوش شدند و بافت قلب آنها جدا شد. سنجش بيان ژن با روش Real Time-Pcr انجام گرفت. جهت تحليل آماري ابتدا از مسير شاپروويلك نرمال بودن آزمون سنجيده شد، پس از اثبات نرمال بودن (P<0.05) سپس از روش T مستقل معناداري آزمون بررسي شد. ميزان اينترفرون گاما و ماتريكس متالوپروتئيناز از روش T مستقل مشخص شد كه 48 ساعت بعد از تمرين ميزان IFN-γ افزايش معناداري نداشت (P=0.128) و بر خلاف آن در مقدار MMP-9 افزايش معناداري را مشاهده شد (P=0.001). با توجه به نتايج بدست آمده، به نظر مي رسد 6 هفته تمرين استقامتي تداومي تأثير مثبتي در بهبود عملكرد قلب و جلوگيري از بروز فيبروز قلبي از طريق تنظيم بيان ژن MMP9 و تخريب كلاژن در بطن چپ دارد.
-
تاريخ نمايه سازي
۱۳۹۷/۵/۲۸
-
شماره ركورد
47369
-
لينک به اين مدرک :