۲۲۹۵۱پ

Examination of the Divine Almighty from the Viewpoint of the Transcendent Wisdom and the School of the Prophets and its Adoption with the Ayatles and Traditions.

دكتري تحخصصي

مدرسي معارف اسلامي - مباني نظري اسلام

مركز تهران جنوب

۱۳۹۷

۱۳۹۷/۰۳/۱۲

بسيارخوب

۱۷۷ص

عباس حاجيها

محمدرضا ضميري

۱۶۶-۱۷۴ص

Key Words: former divine knowledge, Sadrs’st wisdom, Ibn Sina, nature

دانشگاه پيام نور/مركز تهران جنوب

اين پژوهش در پنج فصل،به روش توصيفي تحليلي از منابع كتابخانه اي واسنادي،علم پيشين الهي از ديدگاه حكمت متعاليه و مكتب مشاء و تطبيق آن با آيات و روايات را به كاوش نشسته است،و در صدد تبيين ديدگاه دو فيلسوف نامدار، شيخ الرئيس، ابن سينا و حكيم،صدرالمتألهين و بيان اختلاف نظر آن دو درباره علم الهي است.داده ها حاكي از آن است كه،مشائين و ابن سينا بر اين باورند كه علم تفصيليِ قبل¬الايجاد واجب تعالي، از طريق اين صور مرتسمه است. ملّاصدرا برخي از دعاوي ابن¬سينا را ،مثل اصل علم واجب تعالي به همة اشيا پيش از وجود آن¬ها را پذيرفته و بعضي ديگر را نپذيرفته است.صدرالمتالهين با تكيه بر دو مبناي اصالت وجود و تشكيك وجود و مطرح كردن قاعده بسيط الحقيقه كل الاشيا، به بيان اشكال هاي مبنايي خود مي پردازد. و نظريه ارتسام را مردود مي داند و توانسته در تبيين مساله سخت و پيچيده علم الهي قبل از ايجاد، به موفقيت هايي دست پيدا كند.از طرفي،مضمون قاعده«بسيط الحقيقه كل الاشيا»در روايات مورد تاكيد قرار گرفته است، رواياتي كه خداوند را با اسماء احد، واحد، صمد معرفي مي كند دلالت برصرافت و بسيط الحقيقه بودن حضرت حق دارند. بعلاوه روايات متعددي نيز بر عدم تركيب وجزءپذيري خداوند صراحت دارند كه نشان ميدهد قاعده بسيط الحقيقه نقطه محوري براي نشان دادن هماهنگي كلام صدرا با روايات معصومين در باب علم پيشين حق تعالي است.

۱۳۹۷/۰۵/۲۱

47156