۲۲۹۶۵پ

Review and critique of the Anthropological Foundations of Privatization in Iran Education, with Emphasis on Human as Agent Theory

كارشناسي ارشد

تاريخ و فلسفه آموزش ‌و پرورش

مركز تهران جنوب , كتابخانه مركزي دانشگاه پيام نور استان تهران

۱۳۹۶

۱۳۹۶/۱۰/۳۰

خوب

۹۷ص

زهره اسمعيلي

سرمدي ، محمدرضا

۹۲-۹۵ص

Privatization, Education, Liberalism, Neoliberalism, Human as Agent

دانشگاه پيام نور/مركز تهران جنوب

هدف اين پژوهش بررسي و نقد مباني انسان¬شناختي طرح خصوصي¬سازي در آموزش و پرورش با تاكيد بر نظرية انسان عامل است. براي رسيدن به اين هدف از رويكرد پژوهش كيفي و روش تحليل ساختار مفهوم(از نوع ارزيابي ساختار مفهوم) استفاده شده است. تحليل و بررسي مباني انسان شناختي خصوصي¬سازي نشان مي-دهد كه انسان آرماني اين طرح انسان مورد هدف ليبراليسم كلاسيك و نوليبراليسم است. انسان در اين مكتب¬ها به صورت موجودي بيشينه خواه و رقابتي توصيف شده است كه براي افزايش مستمر سود خود تلاش مي¬كند. البته انسان در منظر ليبراليسم كلاسيك و امثال جان استوارت ميل و آدام اسميت كمي با اين بيان متفاوت هستند و چيزي كه امروزه براي تبيين خصوصي¬سازي مورد استفاده است، نظريات داروينيسم اجتماعي اسپنسر و انسان اقتصادي نوليبراليسم است. اين نظريات انسان شناختي با مباني اسلامي و انسان عامل مطابقت ندارند و زمينه را براي تربيت عامليت انسان محدود مي¬كنند. خصوصي¬سازي گرچه آثار مفيدي در باب عامليت انسان دارد ولي مبتني بر مدل انسان اقتصادي باعث بروز فرهنگي مصرف¬گرا مي¬شود كه در هر سه سطح شناخت، ميل و اراده(مباني عامليت انسان) محدود كنندة عامليت انسان است. در سطح شناختي رقابت و مصرف¬گرايي هيجاني فرصت پرورش عقلاني را از فرد سلب مي¬كند، در سطح ميل فرد به اميال مادي لذت¬هاي زودگذر دنيوي گرايش پيدا مي¬كند و در سطح عمل نيز حاكميت ساختار مصرف¬گرا و رقابتي باعث كاهش زمينه¬هاي عامليت مي¬شود.

۱۳۹۷/۰۵/۱۷

47081