۲۲۹۷۸پ

Legal Relationship of Non-Guardian Child with Adoptive Parents with Comparative Approach (France &Sweden)

كارشناسي ارشد

حقوق (خصوصي )

مركز تهران جنوب

۱۳۹۱

۱۳۹۱/۰۶/۳۰

عالي

۸۴ص

دياني ، عبدالرسول

حاجي عزيزي

۸۱-۸۲ص

Words: Adoption, Tutorage, relationship.

دانشگاه پيام نور/مركز تهران جنوب

نهاد حقوقي سرپرستي يا فرزندخواندگي در ايران، بيش از آنكه به دنبال حمايت رواني و عاطفي كودك بي‌سرپرست و نيز خانواده پذيرا باشد، جنبه حمايت اجتماعي و اقتصادي از كودك را دنبال مي¬كند و برخلاف بسياري از نظام¬هاي حقوقي دنيا، رابطه كامل و از نوع قرابت¬هاي نسبي را پيش بيني نكرده است.بين خانواده وكودك رابطه وراثت و انفاق و محرميت ايجاد نشده و تنها با حكم قانون رابطه مالي آنها تنظيم مي‌گردد و بدون ايجاد حرمت ازدواج و با استناد به آيات و روايات، فرزندپذيران مجاز به ازدواج با فرزند پذيرفته شده خود مي¬باشند. در كنوانسيون حقوق كودك، ضمن احترام به عقايد و قوانين كشورهاي اسلامي، نهاد فرزندخواندگي و نيز فرزند رضاعي مورد پذيرش بوده و حقوق اوليه و ابتدايي هر كودك را مورد تأييد و تأكيد قرار داده است. كشورهاي مختلف و نظام¬هاي حقوقي مختلف ضمن پذيرش نهاد فرزندخواندگي، روش-هاي مختلي را در جهت تنظيم رابطه كودك و خانواده درپيش گرفته¬اند كه در هرصورت هدف واقعي آنان جايگزيني كودك بي¬سرپرست با فرزند واقعي و برقراري حداكثر حمايت مالي و عاطفي از وي است و اصولاً تفاوتي در اين ميان ديده نمي¬شود.در حقوق فرانسه فرزندخواندگي ساده با حفظ برخي پيوندها با خانواده اضلي و فرزندخواندگي كامل با برقراري رابطه كامل همچون فرزند طبيعي مورد پذيرش واقع شده است. در حقوق سوئد به عنوان كشوري كه بالاترين ميزان فرزندخواندگي در دنيا را به خود اختصاص داده است رابطه كامل برقرار شده و قابل فسخ نمي¬باشد.

۱۳۹۷/۰۵/۱۷

47073