بررسي و تحليل روايتشناختي داستانهاي كوتاه مهشيد اميرشاهي با توجه به نظريهي زمان روايت ژرار ژنت

A narrotology Study and Analysis of Mahshid Amirshahiʹs Shoot Stories (based on Gerard Genette Theory)

كارشناسي ارشد

زبان وادبيات فارسي

دانشگاه پيام نور مركز دماوند

۱۳۹۵

۹۵/۱۱/۶

خوب

دكتر بهناز علي بور گسگري

دكتر ميرزايي

يكي از موضوعات مهم در مطالعات ادبي، شناخت و بررسي شيوههاي مختلف روايت و روايت شناسي است. اين شاخه از رويكرد ادبي ناظر برتحليل روايت و به خصوص اشكال و انواع راوي، زاويه ديد، زمان و ساير عناصر و تكنيك هاي روايي است. پي بردن و درك نكات فني و تكنيكي آثار داستاني اعم از داستان كوتاه و رمان، نيازمند نگاهي علمي و ساختارمند است. پژوهش حاضر به اين منظور به بررسي داستانهاي كوتاه مهشيد اميرشاهي، يكي از نويسندگان صاحب سبك از نسل دوم زنان داستان نويس ايران پرداخته است، و انواع زمان روايي در روايتهاي داستاني اين نويسنده از منظر زمان روايت در آراي ژرار ژنت تحليل و بررسي شده است.در اين پژوهش هشت داستان كوتاه از اين نويسنده به دليل قدرت روايي و نقشهاي مختلف زمان در اين داستانها براي تحليل و بررسي برگزيده شده است.هدف پژوهش نشان دهندهي اين مهم است كه مطالعهي ساختار زمان روايي در آثار داستاني به درك پيچيدگيهاي آن ها كمك مي كند و جنبههاي معنايي و ناشناخته آنها و قوت و ضعف نويسنده را بر خواننده مكشوف ميسازد. نتايج كلي حاصل از بررسي زمان روايت در داستانهاي مهشيد اميرشاهي روشن ميكند كه عامل زمان پريشي از نوع گذشتهنگري بيروني، عامل بسامد و تكرار رخدادها از نوع مفرد و مكرر و در كنار آنها عامل تداوم به شكل درنگ توصيفي بيشترين بسامد را داشته- اند كه همهي اين عوامل حاكي از قدرت نويسنده در خلق داستانها و تاثير آنها بر خواننده حكايت مي كند

۹۷/۳/۱۰

خانم افراه

46385