پ.ت.۱۴۶۰

The effect of strength training and endurance composition training on the levels of nosfatin-1 and some metabolic risk factors in overweight and normal women

كارشناسي ارشد

تربيت بدني - فيزيولوژي فعاليت بدني و تندرستي

مركز كرج

۹۵

۹۵/۱۱/۰۷

بسيار خوب

112ص.

فرامرزي، محمد

اسد، محمدرضا

ص:۸۳-۹۶

پ استاد راهنما فرامرزي، محمد , پ استاد مشاور اسد، محمدرضا

مقدمه: نسفاتين -1 يكي از آديپوكاين‌هايي است كه از بافت چربي ترشح و در سازوكار تنظيم اشتها و هموستاز انرژي و سوخت و ساز نقش دارد. هدف مطالعه حاضر بررسي تأثير ترتيب تمرين تركيبي قدرتي و استقامتي بر سطوح نسفاتين-1 و برخي شاخص‌هاي خطر متابوليكي در زنان داراي اضافه وزن و وزن طبيعي مي¬باشد. روش¬ها: اين مطالعه به روش نيمه تجربي و طرح پيش آزمون – پس آزمون با گروه كنترل بر روي ۶۶ زن با وزن نرمال و داراي اضافه وزن وزن (با دامنه سني 32-18 سال و شاخص توده بدني ≥ 25كيلوگرم بر متر مربع) انجام گرفت. 66 زن با وزن نرمال و داراي اضافه وزن در دامنه سني ( 18 تا 32 سال ) پس از ارزيابي-هاي اوليه و داشتن شرايط شركت در تحقيق بطور تصادفي به 6 گروه وزن نرمال و تمرين قدرتي-استقامتي ( E+S ) (12 نفر)، وزن نرمال و تمرين استقامتي-قدرتي (S+E) (12 نفر)، داراي اضافه وزن و تمرين قدرتي-استقامتي (10 نفر)، داراي اضافه وزن و تمرين استقامتي-قدرتي (10 نفر)، كنترل با وزن نرمال (12 نفر) و كنترل داراي اضافه وزن (10 نفر) تقسيم شدند. آزمودنيهاي گروههاي تمرينات استقامتي- مقاومتي ( E+S) و تمرينات مقاومتي–استقامتي( S+E) 8 هفته، هفته¬اي 3 جلسه تمرينات تركيبي استقامتي و قدرتي انجام دادند. تمرينات استقامتي شامل ركاب زدن بر روي دوچرخه كارسنج به مدت 60 دقيقه و با شدت %65 تا 85% ضربان قلب بيشينه و تمرينات مقاومتي شامل 8 تمرين قدرتي منتخب با شدت 50% تا 80% يك تكرار بيشينه بود. دو گروه تمريني، تمرينات را با ترتيب تمرين متفاوت (S+E و E+S) اجرا كردند. براي تحليل داده¬ها نيز از آزمون مانكووا استفاده گرديد. يافته¬ها: نتايج نشان داد تمرينات تركيبي استقامتي و قدرتي بر تري گليسيريد، ليپوپروتئين پرچگال (HDL)، سطوح انسولين، سطوح گلوكز، سطوح مقاومت بر انسولين و سطوح نسفاتين-۱ زنان داراي وزن طبيعي و اضافه وزن آزمودني‌ها اثر معني¬دار دارد (P<0.05). همچنين ، مقايسه ميانگين‌هاي سطوح مقاومت بر انسولين و سطوح نسفاتين-۱ دو گروه تجربي تمرين استقامتي قدرتي با قدرتي استقامتي در گروه مبتلا به اضافه وزن (P=0.015) معني دار بود. نتيجه¬گيري: يافته¬هاي پژوهش نشان داد تمرينات تركيبي قدرتي و استقامتي مي تواند بر سطوح شاخص¬هاي متابوليكي و نسفاتين -۱ تاثير گذار بوده و منجر به كاهش شاخص¬هاي خطر متابوليكي شود. به نظر مي رسد ترتيب تمرين قدرتي – استقامتي فوايد بيشتري بر بهبود شاخص هاي متابوليكي دارد.

۹۷/۰۳/۰۵

كشت كار، زهرا

46230