پ .الف .74

اردشير حسين آبادي

كارشناسي ارشد

زبان و ادبيات فارسي

دانشگاه پيام نور شيراز , 1

1389

384ص

چاپي

عبداله رضايي

مهدي خير انديش

در اين مجموعه كوشش گرديده است ، ريا و تزويرگري به عنوان يك سوء خلق Ýدر گستره ي شعر وزين فارسي به كنكاش نهاده شود.زاويه ي ديد شاعراني وجدان مدار كه در اين خصوص به قلم فرسايي هم
ت گمارده اند، مورد بررسي و اسباب رياكاري مورد تجزيه و تحليل قرار گيرد.علل مناعت طبع و روحيه ي رياستيزانه ي شعرا جستجو گرديده و سعي شده محور اساسي اين اظهارات رياستيزانه در كلام ايشان يافت شود . در اين راستا آشنايي با زندگي ،اوضاع واحوال سياسي ،اجتماعي و مذهبي ،رابطه ي ايشان با حك
ام وقت واشعار ايشان از مستندات لازم التوجه است .توج
ه ويژه به اسلوب بيان )آرايه هاي ادبي ، هجو، هزل وطنز(،با عنايت به سبك خاص هر شاعر از محورهاي اصلي اين تلاش بوده و براي حصول نتيجه اي مطلوب ديدي مقايسه اي نيز به موضوع شده است

0931/30/21

464پ

461