-
شماره راهنما
پ.ت.۱۴۵۸
-
پديد آورنده
موسوي، الهام سادات
-
عنوان
تاثير 6 هفته تمرين استقامتي-تداومي بر روي بيان ژن متالوپروتئيناز9 و اينترفرون گاما بر روي بافت بطن چپ قلب موش هاي صحرايي سالمند نر نژاد ويستار
-
عنوان به انگليسي
The effect of 6 weeks continuoues endurance training on gene expression of matrix metaloproteinas-9 and interferon gamma on left ventricle of old Wistar male rats
-
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
-
رشته تحصيلي
تربيت بدني - فيزيولوژي ورزشي كاربردي
-
محل تحصيل
مركز كرج
-
سال تحصيل
۹۶
-
تاريخ دفاع
۹۶/۰۱/۲۳
-
وضعيت پايان نامه
بسيار خوب
-
مشخصات ظاهري
۹۱ص.
-
استاد راهنما
فشي، محمد
-
استاد مشاور
اسدفمحمدرضا
-
كتابنامه
ص:۷۵-۹۰
-
توصيفگر فارسي
تمرين استقامتي-تداومي , بيان ژن , اينترفرون-گاما , ماتريكس متالوپروتئيناز-9 , موش هاي صحرايي نر , سالمند
-
شناسه هاي افزوده
پ استاد راهنما فشي، محمد , پ استاد مشاور فشي، محمد
-
چكيده
پيري يكي از ويژگي هاي عمومي بيولوژيكي موجودات زنده است كه با از دست دادن عملكرد در سطوح مختلف سلولي-مولكولي مشخص مي شود. از بين همه انواع بيماري ها سالمندان بيشتر مستعد ابتلا به انواع بيماري هاي قلبي و عروقي هستند. عوامل زيادي در بروز بيماري هاي قلبي دخيلند كه عمده ترين آنها عدم فعاليت بدني است. هدف از انجام پژوهش، مطالعه تأثير 6 هفته تمرين استقامتي-تداومي بر روي بيان ژن ماتريكس متالوپروتئيناز-9 (MMP-9) و اينترفرون-گاما (IFN-γ) روي بافت بطن چپ موش هاي صحرايي نر سالمند نژاد ويستار بود. تمرين استقامتي-تداومي بعنوان متغير مستتقل و ژن ماتريكس متالوپروتئيناز-9 و اينترفرون گاما بعنوان متغير وابسته در نظر گرفته شد. 14 موش صحرايي نر ويستار سالمند (24-26 ماهه) با ميانگين وزني 20±380 گرم بصورت تصادفي به دو گروه كنترل پير (7 سر) و گروه تمريني پير (7 سر) تقسيم شدند. گروه تمريني به مدت 6 هفته 5 جلسه در هفته تمرين تداومي باشدت 65% حداكثر سرعت 30 متر بر ثانيه شروع و در ادامه، برنامه تداومي تا پنج درصد به سرعت افزوده شد و هفته آخر با 70% سرعت خاتمه يافت. مدت تمرين در هفته ي اول 15 دقيقه و هر هفته 5 دقيقه به آن افزوده شد. 48 ساعت پس از آخرين جلسه ي تمريني با استفاده از تركيب زايلازين و كتامين بي¬هوش شدند و بافت قلب آنها جدا شد. سنجش بيان ژن با روش Real Time-Pcr انجام گرفت. جهت تحليل آماري ابتدا از مسير شاپروويلك نرمال بودن آزمون سنجيده شد، پس از اثبات نرمال بودن (P<0.05) سپس از روش T مستقل معناداري آزمون بررسي شد. ميزان اينترفرون-گاما و ماتريكس متالوپروتئيناز از روش T مستقل مشخص شد كه 48 ساعت بعد از تمرين ميزان IFN-γ افزايش معناداري نداشت (P=0.128) و بر خلاف آن در مقدار MMP-9 افزايش معناداري را مشاهده شد (P=0.001). با توجه به نتايج بدست آمده، به نظر مي رسد 6 هفته تمرين استقامتي تداومي تأثير مثبتي در بهبود عملكرد قلب و جلوگيري از بروز فيبروز قلبي از طريق تنظيم بيان ژن MMP9 و تخريب كلاژن در بطن چپ دارد.
-
تاريخ نمايه سازي
۹۷/۰۲/۲۶
-
نام نمايه ساز
كشت كار، زهرا
-
شماره ركورد
46065
-
لينک به اين مدرک :