چكيده
هدف از اين پژوهش بررسي تأثير مشاوره گروهي بر سازگاري دانشآموزان دختر مقطع متوسطه شهرستان فردوس ميباشد. روش پژوهش در اين تحقيق روش آزمايشي بود. كه در اين پژوهش ابتدا دو مدرسه با روش نمونهگيري تصادفي خوشهاي انتخاب شد كه پس از انجام آزمون از بين آنها دانشآموزاني كه كمترين نمره سازگاري را كسب نمودند 30 نفر به صورت تصادفي خوشه اي انتخاب و به دو گروه تقسيم گرديدند. جهت اندازهگيري دادهها از پرسشنامهها سازگاري سينها و سينگ (1993) كه شامل 60 سؤال كه حوزههاي عاطفي، اجتماعي و آموزشي دانشآموزان دبيرستاني را ميسنجد استفاده شد. به منظور تجزيه و تحليل دادهها از آمار توصيفي (جدول و نمودار) و جهت آزمون فرضيههاي پژوهش از آمار استنباطي (T مستقل و كواريانس) استفاده شد.
نتايج اين پژوهش نشان داد كه روش مشاوره گروهي بر سازگاري اجتماعي و سازگاري كل شركتكنندگان تأثير معنادار داشته است همچنين نتايج نشان دهنده وجود تفاوت معناداري بين سازگاري دانشآموزان پايه اول و دوم ميباشد و سازگاري عاطفي و آموزشي نيز افزايش يافته است ولي معنادار نبوده است.
كليد واژه: مشاوره گروهي، سازگاري، سازگاري اجتماعي، سازگاري عاطفي، سازگاري آموزشي.
