RA7

Effectiveness of Mindfulness-Based Stress Reduction on Flexibility, Distress Tolerance and Traumatic Re-experience in Post-Traumatic Stress Veterans

كارشاسي ارشد

روان شناسي (گرايش عمومي )

نجف آباد

۱۳۹۶

۱۳۹۶/۰۶/۱۲

۱۲۰صفحه

دكتر حميد كاظمي

دكتر محمد سلطاني زاده

Post-Traumatic Stress Disorder , Flexibility , Distress Tolerance , Traumatic Re-experience , Mindfulness-based stress reduction

هدف پژوهش حاضر تعيين اثربخشي مداخله ذهن¬آگاهي مبتني بر كاهش استرس بر انعطاف¬پذيري روانشناختي، تحمل پريشاني و تجربه مجدد ضربه در جانبازان مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه بود. اين پژوهش يك طرح نيمه¬آزمايشي از نوع پيش¬آزمون و پس¬آزمون با گروه كنترل بود و جامعه آماري كليه جانبازان مبتلا به اختلال استرس پس از آسيب مراجعه¬كننده به بيمارستان شهيد رجايي شهرستان نجف¬آباد بود كه از بين آنها تعداد 40 جانباز مبتلا به صورت نمونه در دسترس انتخاب شدند و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل قرار گرفتند. ابزار پژوهش پرسشنامه پذيرش و عمل- نسخه دوم بوند و همكاران (2011)، مقياس تحمل پريشاني سيمونز و گاهر (2005) و مقياس استرس ضربه ثانوي برايد و همكاران (2004) بود كه قبل از آموزش بر روي هر دو گروه اجرا شد و سپس آموزش ذهن¬آگاهي مبتني بر كاهش استرس در 8 جلسه 120 دقيقه¬اي و به صورت هفته¬اي دو جلسه صرفا براي گروه آزمايش اجرا گرديد و پس از آن پس¬آزمون براي هر دو گروه انجام شد. جهت تجزيه و تحليل داده¬هاي حاصل از پرسشنامه¬ها از آمار توصيفي و آزمون تحليل كوواريانس استفاده شد. يافته¬ها نشان داد كه مداخله ذهن¬آگاهي مبتني بر كاهش استرس بر تحمل پريشاني وتجربه مجدد ضربه در جانبازان مبتلا به اختلال استرس پس از آسيب تاثيرمعني¬داري دارد ولي بر انعطاف¬پذيري روانشناختي در جانبازان مبتلا به اين اختلال تاثير معني¬داري ندارد. اين تاثير پذيري در مورد خرده مقياس¬هاي تحمل پريشاني (تحمل، جذب، ارزيابي و تنظيم) و تجربه مجدد ضربه (مزاحمت، اجتناب و برانگيختگي) معني¬دار شد. در مجموع نتايج پژوهش فوق نشان داد كه ذهن¬آگاهي مبتني بر كاهش استرس مي¬تواند در كاهش علائم اختلال استرس پس از آسيب تاثيرگذار باشد.

۱۳۹۷/۰۲/۱۰

نجفيان

45916