۲۲۹۰۶پ

Fundamental Research on ratio legis According to Koran &Tradition

كارشناسي ارشد

الهيات

مركز تهران جنوب

۱۳۹۵

۱۳۹۶/۰۱/۲۹

بسيارخوب

۱۸۷ص

سيدمحمد صدري

جمشيدي

۱۸۰-۱۸۳ص

دانشگاه پيام نور/مركز تهران جنوب

انديشه حسن و قبح عقلي- سقراطي ، افلاطوني- چون پاره سنگي ناهمگون، پر از خلل و فرج ، قرنها غلطانده و امروز صيقل يافته و شكيل، چون جام جهان بيني معرفي شده كه معتقدين به آن مدعي اند، تمام احكام الهي را در آن مي بينند. نام اين جام، قاعده ملازمه و بر رايت مرتفع باورمندان به آن شعار «كلما حكم به العقل حكم به الشرع و كلما حكم به الشرع حكم به العقل» نقش بسته است. قاعده ملازمه اصل، «كلما حكم به العقل حكم به الشرع» دو معني دارد: هر آنچه عقل بدان حكم مي كند، شرع هم بدان حكم مي كند و شرع، حكمي وراي آنچه عقل بدان حاكم است ، ندارد. (تساوي) هر آنچه عقل بدان حكم مي كند، شرع هم به آن حكم مي كند. اما شرع، مي تواند به اموري حكم كند، كه عقل حاكم بدان نيست. (عموم و خصوص مطلق) قاعده ملازمه فرع: «كلما حكم به الشرع حكم به العقل»، مي آيد تا بگويد منظور از قاعده ملازمه اصل، «تساوي» است- الحكم واحد و الحاكم واحد- كه متضمن عصمت ذاتي و نفسي، عقل است. ادعائي بس گزاف و عظيم كه هسته اصلي و ستون فقرات، «تفويض» را شكل مي دهد. همان تفويضي كه كه مولانا امام جعفر صادق عليه السلام آنرا باطل اعلام مي داند. پيوند مخالطة «منوط بودن صحت سمع به عقل» قاضي عبدالجبار معتزلي و مغالطة، «شرع عقل و عقل شرع» ابوحامد غزالي اشعري، مولودش، حسن و قبح عقلي و قاعده ملازمه اي است كه شاكله اولي عبوديت عقل و سرشت دومي تفويض مي باشد. اين پژوهش پالايش، خرافه و اباطيل فوق را از انديشه اماميه هدف خود مي داند. براي نيل به اين هدف ابتدا با روش تاريخي با جمع آوري اسناد و مدارك از انديشمندان و پايه گذاران نحله هاي كلامي به بررسي و تحليل آراء آنان پرداخته و تاثيرپذيري انديشمندان متاخر از متقدم را مشخص و تبيين نموده ام. در مواردي با روش توصيفي تحليلي، محتواي متون و منظور و اراده نويسنده از متن آشكار كرده و در نهايت بر اساس آيات و اخبار به رد راي مورد نظر (حسن و قبح عقلي و قاعده ملازمه) پرداخته ام.

۱۳۹۷/۰۲/۰۱

45728