-
شماره راهنما
۴۴۹۶۲
-
پديد آورنده
محبوبي نژاد، سعيد
-
عنوان
"تأثير تعارضات ساختاري و نظام قومي ـ مذهبي بر ظهور افراط گرايي در عراق نوين"
-
عنوان به انگليسي
Impact of Structural Conflicts and Ethnic-Religious System on the Rise of Extremism in New Iraq
-
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
-
رشته تحصيلي
ع. سياسي
-
محل تحصيل
تهران غرب
-
سال تحصيل
1396
-
تاريخ دفاع
۱۳۹۶/۰۶/۲۸
-
وضعيت پايان نامه
بسيار خوب
-
استاد راهنما
ديانت، محسن
-
استاد مشاور
حاتمي، محمد رضا
-
توصيفگر فارسي
افراط گرايي، نظام طائفه اي، تروريسم، شيعيان، اهل سنت، اكراد، قومي – مذهبي
-
توصيفگر لاتين
extremism, tribal system, terrorism, Shiites, Sunni, Aqrud, ethnic-religious
-
شناسه هاي افزوده
دانشگاه پيام نور/ تهران غرب
-
چكيده
كشور عراق پس از جنگ جهاني اول و فروپاشي امپراتوري عثماني و در پي توافقات قدرت هاي استعماري بريتانيا و فرانسه در كنفرانس صلح ورساي، به عنوان يك دولت نوظهور باساختاري شكننده از نظر قومي و فرقه اي در عرصه ي روابط بين الملل پديدار شد. مناطق كردنشين عراق كه تا سال ۱۵۱۴ ميلادي يكي از ايالات ايران بود و در جنگ چالدران از ايران جدا و نصيب عثماني گرديد (كردستان عثماني) ، پس از جنگ جهاني اول بدون هرگونه اشتراك فرهنگي و براساس يك طراحي آگاهانه و هدفمند، از سوي فاتحان ورساي در كنار اعراب ساكن بين النهرين قرار گرفت و كشور جديد التأسيس عراق با يك ساختار متعارض و هويت هاي فراملي در خاورميانه بناگذاشته شد( دائرةالمعارف ).
خاورميانه اي كه از دل مذاكرات پس از جنگ جهاني سر برآورد، تقريباً يك كار اختصاصي انگليسي- فرانسوي بوده است. بي توجهي به جامعه شيعيان و اكراد و حذف آنان از فرآيند سياسي قدرت، نقطه عطف مشكلات عراق در مرحله تأسيس بود. هويت سازي عراق با نگاه ويژه به اقليت قومي- مذهبي اهل سنت و برخوردار نمودن آنان از تمامي امتيازات دولتي تا كودتاي حزب بعث در آن كشور در سال ۱۹۶۸ ميلادي ادامه داشت. سياست سركوب شيعيان و اكراد در دوره بعث نيز با شدت ادامه يافت تا آنكه حكومت صدام در سال ۲۰۰۳ ميلادي سرنگون شد. سرنگوني صدام كه بنا به گفته نومحافظه كاران آمريكايي تلاشي براي گسترش دمكراسي در منطقه بوده است، مناسبات سياسي عراق را تغيير داد و دولتي با اكثريت شيعيان پديد آورد. از اين مقطع زماني به بعد، هريك از احزاب و گروههاي قومي – مذهبي با هدف دستيابي به مطالبات ديرينه خود تلاش نمود تا بر عراق نوين تسلط يابد.
بكارگيري روش هاي افراطي و راديكالي از سوي گروههاي سه گانه شيعي، سني و اكراد پس از سقوط صدام، فرآيند سياسي جامعه عراق را از سال ۲۰۰۳ ميلادي با تنش هاي عمده اي مواجه كرد. اختلافات سياسي پس از سقوط صدام، كه عمدتاً به اشكال مختلف نظامي و خشونت بار ظهور و بروز يافته است، محصول جاذبه ماندگار يك هويت فراملي بود.
روش شناسي پژوهش، تاريخي، توصيفي و تحليلي است. در اين تحقيق زمينه هاي تاريخي و تعارضات ساختاري و شكاف هاي قومي – مذهبي عراق مورد بررسي قرار گرفته و سپس اشكال مختلف افراط گرايي در ميان محافل شيعي، سني و اكراد تشريح شده است.
-
تاريخ نمايه سازي
۱۳۹۷/۰۱/۲۸
-
شماره ركورد
45697
-
لينک به اين مدرک :