چكيده
در اين پاياننامه يك معيار نسبي به نام معيار نزديكي پيتمن را مورد مطالعه قرار ميدهيم كه توسط پيتمن در سال 1937 مطرح شد. از اين معيار، براي مقايسهي دو برآوردگر و دو چگالي پيشبيني شده استفاده شده است. چون ابزار اصلي در اين معيار تابع زيان است، هر يك از سنجشها تحت تابع زيانهاي مختلف بررسي شدهاند تا هر يك از تابع زيانها نيز توسط اين معيار سنجيده شوند: برآوردگرهاي حداكثر درستنمايي، بيز، كتز و جيمز-استاين در حالتي كه توزيع متغيرها نرمال تك متغيره و چند متغيره ميباشند با استفاده از اين معيار تحت تابع زيانهاي مختلف با يكديگر مقايسه ميشوند، تا برآوردگر بهينه حاصل شود. همچنين در سنجش بين چگاليهاي پيشبيني شده، چگالي پسين بيزي و چگالي پسين با برآوردگر حداكثر درستنمايي بر حسب توزيعهاي پيشين يكنواخت محدود و نامحدود تحت تابع زيانهاي مختلف با اين معيار مورد مقايسه قرار گرفتند، و در آخر با ارائهي مثالهايي به مقايسهي معيار نزديكي پيتمن و معيار ميانگين مربعات خطا پرداختيم، و نشان داديم در حالتهايي كه اميدرياضي و گشتاورها وجود ندارند، اين معيار كارساز است.
