پ.م.۴۰۴

كار شناسي ا رشد

مديريت دولتي

پيام نور شيراز

۱۳۹۶-۹۴

۱۳۹۶/۰۹/۲۵

۱۱۶ص.

قرشي ، سيد روح الله

جاجرمي زاده، محسن

كتابنامه :ص.۹۸-۱۰۷

عملكرد پرستاري در بطن خود امري ارزشي و اخلاقي محسوب مي‌شود و موقعيت‌هاي اخلاقي تنش‌زا يكي از مسائل و مشكلات حرفه پرستاري به شمار مي‌رود كه در بلند مدت آثار و عواقب جدي در پي خواهد داشت. از جمله مشكلات اخلاقي شايع مطرح شده در زندگي كاري پرستاران آشفتگي اخلاقي و فرسودگي شغلي پرستاران بوده كه خود مي‌تواند عواقبي همانند خستگي از محيط كار و عدم رضايت شغلي را بدنبال داشته باشد لذا در اين راستا پژوهش حاضر با هدف بررسي نقش ميانجي آشفتگي اخلاقي در ارتباط بين رعايت معيارهاي اخلاق حرفه‌اي و فرسودگي شغلي در پرستاران دانشگاه علوم پزشكي جهرم شامل دو بيمارستان پيمانيه و مطهري انجام گرفت. روش انتخاب نمونه سهميه‌اي بود كه با توجه به حجم نمونه مورد محاسبه و تعداد پرستاران در بيمارستانهاي مورد بررسي تعداد 100 نفر از پرستاران مربوط به اين دو بيمارستان به عنوان حجم نمونه اين پژوهش انتخاب شده و اطلاعات مورد نظر توسط سه پرسشنامه شامل پرسشنامه 31 گويه‌اي بررسي ميزان رعايت معيارهاي اخلاق حرفه‌اي پرستاران، دهقاني و همكاران (1394) و پرسشنامه 22 گويه‌اي فرسودگي شغلي ماسلاچ و همچنين پرسشنامه 38 گويه‌اي آشفتگي‌اخلاقي كورلي جمع‌آوري گرديد و سپس داده‌هاي جمع‌آوري شده وارد نرم‌افزار ايموس شده و با روش معادلات ساختاري تجزيه و تحليل گرديد و سپس به منظور بررسي نقش ميانجي آشفتگي اخلاقي از آزمون سوبل استفاده شد. با توجه به آزمون فرضيات در روش معادلات ساختاري دريافتيم كه بين آشفتگي‌اخلاقي و فرسودگي شغلي رابطه معنادار وجود ندارد و همچنين بين رعايت اخلاق حرفه‌اي و فرسودگي شغلي رابطه معناداري وجود ندارد و بين رعايت اخلاق حرفه‌اي و آشفتگي اخلاقي ارتباط مثبت و معناداري وجود دارد همچنين طبق آزمون سوبل دريافتيم بين رعايت اخلاق حرفه‌اي و فرسودگي با توجه به نقش ميانجي آشفتگي اخلاقي رابطه معناداري وجود ندارد بنابراين نقش ميانجي آشفتگي اخلاقي در اين ميان رد مي‌شود.

45642