۴۴۳۸۷

The study of social happinessamong the citizens of the city of Javanrood and the factors affecting it

كارشناسي ارشد

جامعه شناسي

تهران غرب

۱۳۹۶

۱۳۹۶/۰۶/۲۷

بسيار خوب

ملكي، امير

زاهدي، محمد جواد

happiness, social acceptability, relative deprivation, social justice (distributive), socio-economic base

دانشگاه پيام نور/ تهران غرب

پژوهش حاضر، به بررسي ميزان نشاط(شادكامي) اجتماعي و شناسايي عوامل موثر بر آن در شهر جوانرود، به عنوان يكي از موضوع هاي مهم در جامعه مي پردازد. زماني كه مردم جامعه اي از نشاط اجتماعي برخوردار باشند، وفاق ، همبستگي ، تعلق اجتماعي ، تعاملات اجتماعي مطلوب، رضايت از زندگي و هم چنين سلامت رواني و اجتماعي افراد افزايش پيدا كرده و طبيعي است كه به موازات آن آسيب هاي اجتماعي نيز كاهـش مي يابد و انگيزه براي كار و تلاش افزايش مي يابد. درنتيجه چنين جامعه اي مسير پيشرفت و ترقي را طي خواهد كرد. به لحاظ نوع روش تحقيق پژوهش حاضر از نوع تحقيقات همبستگي مي باشد كه در آن براي رسيدن به اهداف تحقيق از دو روش اسنادي و پيمايشي استفاده شد. بدين صورت كه در بخش نظري از كتاب ها، مجلات و تحقيقات پيشين استفاده شد و در بخش ميداني براي سنجش ميزان شادكامي و عوامل تأثير گذار بر آن از تكنيك پرسشنامه استفاده شده است. جامعه ي آماري تحقيق شامل افراد 20 تا 70 سال ساكن در شهر جوانرود است و حجم نمونه ي آن 380 نفر مي باشد. نتايج حاصل از تحقيق در بين پاسخگويان نشان مي دهد كه احساس نشاط در بين 3/35 درصد از پاسخگويان در حد كم و خيلي كم است و در مقابل 4/28 درصد پاسخگويان از احساس نشاط بالايي برخوردار هستند و 3/36 درصد هم احساس نشاط خود را در سطح متوسط ارزيابي كرده اند. اما عوامل تبيين كننده ي نشاط اجتماعي بر طبق مدل تحليل مسير، نشان مي دهد كه بيشترين تأثير برمتغير نشاط توسط متغير مقبوليت اجتماعي وارد شده است، اين متغير داراي ضريب رگرسيوني 559/0 بر متغير نشاط اجتماعي مي باشد و به عنوان مهمترين متغير تأثير گذار بر نشاط اجتماعي مي باشد. متغيرهاي بعدي به ترتيب عبارتند از : احساس محروميت نسبي (باضريب 153/0-)، عدالت اجتماعي (توزيعي) (باضريب 152/0) و پايگاه اجتماعي-اقتصادي (باضريب 099/0). در مجموع متغير هاي مذكور توانسته اند 73 درصد از تغييرات نشاط اجتماعي را تبيين كنند.

۱۳۹۶/۱۲/۰۸

45368