چكيده
طنز يكي از قالب هاي بياني و شايد تاثيرگذارترين آن از منظر ميزان و توان نفوذ بر مخاطب است كه
از گذشته تا كنون حضور جدي و موثر داشته است. اين قالب در ادبيات معاصر به ويژه شعر مدرن
سعي كرده است، با توجه به مقتضيات انسان جديد بخشي از مشكلات انسان جديد را نشان دهد و
تصويرگري كند. اين پايان نامه با نگاه به اين قالب ادبي موثر، به بررسي حوزههاي نقد در شعر يكي
پرداخته است. هدف از آن نيز شناخت بهتر » ناصر فيض « از طنزپردازان بعد از انقلاب اسلامي يعني
قالب طنز و شگردهاي آفرينش طنز در مجموعه اثار اوست و سعي مي كند با بررسي محتوايي و
فني و ادبي اشعار او، گامي در جهت تحليل زيبا شناختي شعر طنز معاصر برداشته شود. شگردهاي
طنزپردازي بر اساس بافت كلامي و ساختماني در دو قالب و نوع قابل تفكيك و طبقهبندي ميباشد.
الف( كلامي ب( موقعيتي. فيض در حوزهي شگردهاي كلامي از كنايه، تمثيل، نظيرهگويي، تشبيه،
استعاره، مجاز، جناس، حسآميزي، اغراق، مراعات نظير و... بيشترين استفاده را برده و در حوزهي
شگردهاي موقعيتي از تجاهل العارف، تقابل و پارادوكس، اسلوب الحكيم، تضاد، طعنه و متلك و...
بهره فراواني برده است. محتواي سرودههايش بيشتر اجتماعي و سياسي است كه در آن موضوعات
مرتبط با اين دو حوزه مطرح مي شود. در اين پژوهش جنبه هاي مختلف طنز كلامي و موقعيتي در
مجموعه آثار اين طنزپرداز معاصر بررسي و تحليل شده است.
واژگان كليدي: طنز، شگردهاي طنز پردازي، طنز كلامي موقعيتي، فيض
