۲۲۸۳۷پ

Jurisprudent and Legal Examination of marriage and divorce conclusion in cyber space

كارشناسي ارشد

حقوق گرايش: فقه و مباني حقوق

مركز تهران جنوب

۱۳۹۶

۱۳۹۶/۰۴/۱۴

خوب

۱۵۹ص

سيدمحمد صدري

پورباقراني

۱۴۶-۱۵۶ص

Marriage (conclusion), divorce, written conclusion, Moatat (one way) conclusion, cyber space

دانشگاه پيام نور/مركز تهران جنوب

در عصر حاضر با گسترش تكنولوژي و پيشرفت ابزارهاي ارتباطي، شكل انعقاد عقود متحول شده است؛ به گونه‌اي كه بسياري از افراد تمايل دارند از طريق ابزارهاي ارتباطي جديد به اعمال حقوقي مبادرت ورزند. در اين ميان انعقاد عقد نكاح و طلاق در فضاي سايبري گسترش قابل توجهي يافته است. زن و مرد ممكن است از طريق سرويس‌هاي اينترنتي صوتي – تصويري و يا سرويس‌هاي اينترنتي نوشتاري اراده خود را براي عقد نكاح اعلام نمايند. در پژوهش حاضر سوال اصلي آن است كه نفوذ عقد نكاح و طلاق در فضاي سايبري از نظر فقها و قانون ايران چگونه است؟ و آثار ناشي از پذيرش و عدم پذيرش آن چيست؟ از اين رو ضمن بررسي منابع متعدد فقهي و اصولي، با اثبات عدم حجيت اجماع به مهم‌ترين دليل مخالفين كتبي بودن نكاح پاسخ داده و با دلايل ديگري نظير اطلاق آيه «اوفوا بالعقود»، برخي از آيات نكاح و هم‌چنين صراحت و شفافيت نوشته همچون لفظ، صحت عقد نكاح و طلاق در فضاي سايبري را تقويت نموديم كه ثمره آن پيشنهادي است كه مي‌تواند به تغيير ماده 1062 قانون مدني كه به لفظي بودن نكاح تصريح دارد، منجر شود. هم‌چنين با بررسي عقود الكترونيكي دريافتيم كه براي برقراري امنيت در فضاي مجازي مي‌توان از طريق فرآيند رمزنگاري و امضاي ديجيتالي از هويت طرفين اطمينان يافت و با استناد به ادله الكترونيكي اثبات دعوا، به اثبات اين دسته از اعمال حقوقي پرداخت. البته در خصوص انحلال نكاح با توجه به تصريح نصوص به لفظ خاص در طلاق، صرفاً اجراي صيغه طلاق از طريق سرويس‌هاي اينترنتي صوتي – تصويري مورد پذيرش قرار مي‌گيرد. با توجه به گسترش همسرگزيني اينترنتي، عدم پذيرش صحت انعقاد نكاح و طلاق در فضاي سايبري منجر به بطلان اين‌گونه عقود و شيوع روابط نامشروع به علت ناگزيري مردم از انجام اين نحوه ارتباط مي‌شود.

۱۳۹۶/۱۱/۰۷

44762