-
شماره راهنما
۲۱۰۱پ
-
پديد آورنده
نصراصفهاني ، صديقه
-
عنوان
اثر غلظت هاي مختلف سيليس وسلنيوم بر رشد،برخي تركيبات بيوشيميايي و محتوي يوني در گياه بادرنجبويه (Melissa officinalis)
-
عنوان به انگليسي
The effects of silicon and selenium on growth, some biochemical metabolites and ion content in Melissa officinalis
-
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
-
رشته تحصيلي
زيستشناسي گياهي (فيزيولوژي گياهي)
-
محل تحصيل
دانشگاه پيام نور اصفهان
-
سال تحصيل
۱۳۹۲
-
مشخصات ظاهري
۱۳۸ص.
-
استاد راهنما
انتشاري ، شكوفه
-
كتابنامه
۱۰۶-۱۲۳
-
چكيده
درگياهان دارويي متابوليت هاي ثانويه اهميت زيادي دارند و عواملي كه بر كميت وكيفيت اين متابوليت ها موثرند مورد توجه مي باشند. گياه بادرنجبويه يكي از گياهان دارويي معروف مي باشد كه از گذشته هاي دور در طب سنتي مورد استفاده فراوان بوده است. بادرنجبويه ازجنس.melissa و گونه officinalis و گياهي چند ساله از تيره نعناعيان است.
سيليسيم دومين عنصر در سطح زمين از نظر فراواني مي باشد. مصرف كودهاي سيليسيم در خاك از دو طريق بر رشد و نمو گياهان تاثير دارد. اول اينكه بهبود تغذيه با سيليسيم موجب تقويت سيستم حفاظتي گياه در برابر بيماريها، حمله حشرات و شرايط نا مساعد محيطي مي شود و از سوي ديگر تيمار خاك با تركيبات حاوي سيليسيم سبب بهبود وضعيت آب در خاك، بهبود ويژگيهاي شيميايي و فيزيكي خاك و افزايش قابليت دسترسي عناصر غذايي براي گياه شده و از اين طريق حاصلخيزي خاك را افزايش مي دهد. سلنيوم يك عنصر شبه فلز و در گروه ششم جدول تناوبي قرار دارد و به دليل نزديكي با گوگرد خواص مشابهي با اين عنصر دارد. اهميت بيولوژيكي ورود سلنيوم به محيط و زنجيره غذايي نيز مهم مي باشد چون سلنيوم عنصر ميكرو ضروري براي گياهان است اما غلظت بالاي آن سمي مي باشد. با توجه به اهميت دارويي اين گياه اين پژوهش با هدف بررسي اثر سلنيوم و سيليكون بر رشد و فيزيولوژي اين گياه در محيط گلخانه بصورت هيدروپونيك و در طرح كاملا تصادفي انجام شد. محلول سيليكون (سيليكات سديم) با غلظت هاي0, 75/. 5/1 3 5/7 5/10 ميلي مولار و محلول سلنيوم با غلظت هاي 25 و 0،5 ميكرو مولار تهيه و به محيط آبكشت اضافه گرديد. گياهان در ظروف كشت به هشت گروه تقسيم گرديدند: گروه اول: گياهان شاهد، گروه دوم تيمار 75/0 ميلي مولار سيليكون و گروه سوم: تيمار 5/1 ميلي مولارسيليكون ، گروه چهارم 3 ميلي مولار
سيليكو ن، گروه پنجم 5/7 ميلي مولارسيليكون ، گروه ششم تيمار 5/10 ميلي مولار سيليكون، گروه هفتم تيمار 5 ميكرو مولار سلنيوم و گروه هشتم تيمار 25 ميكرو مولار سلنيوم بودند. در طول مدت كشت هر دو هفته يكبار محلول غذايي تعويض گرديد.
بعد از يك ماه گياهان برداشت شد و تعدادي از پارامترهاي مورفولوژي بيوشيميايي و فيزيولوژيكي اندازه گيري شد و مشخص شد كه تيمار با سيليكون در غلظت5/1 ميلي مولار و يا تيمار با سلنيوم در غلظت 5 ميكرو مولار بسياري از صفات را در گياه بهبود بخشيده است. بطوري كه سيليكون در اين غلظت باعث افزايش وزن تر و خشك ريشه و اندام هوايي، كلروفيل aو b ، كلروفيل a+b ،كاروتنوئيد، پروتوپورفيرين IX ، منيزيم پروتوپورفيرين IX، پوروتوكلروفيليد، كلروفيليد a ، كلروفيليد b ، آسكوربات، پتاسيم اندام هوايي، نسبت آهن اندام هوايي به ريشه و منيزيم ريشه گرديد و سلنيوم باعث افزايش وزن تر و خشك ريشه و اندام هوايي، كلروفيل b ، كلروفيل a+b كاروتنوئيد، پروتوپورفيرين IX ، منيزيم پروتوپورفيرين IX، كلروفيليد b ، نسبت كلسيم اندام هوايي به ريشه و پتاسيم اندام هوايي شد.
-
تاريخ نمايه سازي
۱۳۹۶/۱۰/۲۴
-
شماره ركورد
44655
-
لينک به اين مدرک :