2056پ

Effectiveness of Social Problem Solving an​d Critical Thinking Instruction on Academic Self-efficacy of 6th Grade Students of Iranshahr in Scholastic Year of 1395-96

كارشناسي ارشد

روانشناسي تربيتي

دانشگاه پيام نور تفت

1396

1396/4/8

91ص.

كمالي زارچ ، محمود

محمدي احمد آبادي ، ناصر

67-73

social problem solving, critical thinking, academic selfefficacy.iranshar

خودكارامدي يكي از سازه هاي اصلي انگيزش در نظرية شناختي اجتماعي آلبرت بندورا) 1986 ( است كه به واسطة آن، سايرعوامل شناختي وآموزشي مي توانند بر عملكرد اجتماعي وتحصيلي افراد تاثير بگذارند. هدف اصلي اين پژوهش،تعيين اثربخشي آموزش مهارت حل مسأله اجتماعي و مهارت تفكر انتقادي برخودكارآمدي تحصيلي دانش آموزان پسر پايه ششم شهر ايرانشهر مي باشد.به اين ترتيب پژوهش حاضر از لحاظ هدف تحقيقي كاربردي و از لحاظ شيوه جمع آوري داده ها در طبقه تحقيقات نيمه آزمايشي قرار مي گيرد. جامعه مورد مطالعه شامل همه دانش آموزان پسر پايه ششم ابتدايي شهر ايرانشهر درسال تحصيلي 96 - 1395 است كه از ميان اين جامعه، بنابر قاعدة انتخاب گروههاي نمونه در تحقيقات آزمايشي و به روش نمونه گيري خوشه اي مرحله اي سه مدرسه ابتدايي پسرانه انتخاب و از هر مدرسه 20 نفراز دانش آموزان پايه ششم كه داراي نمره پاييني در متغير خودكارآمدي تحصيلي بودند انتخاب شدند.بنابر قرعه دو گروه به عنوان گروه آزمايش و يك گروه به عنوان گروه كنترل تعيين شد.طرح آزمايشيِ مورد استفاده طرح پيش آزمون پس آزمون با گروه كنترل بوده است.به منظور اجراي ميدانيِ تحقيق از بسته هاي استفاده شد.همه مراحل » خودكارآمدي تحصيلي « و پرسشنامة » تفكر انتقادي « و» حل مسالة اجتماعي « آموزشيِ تهيه و تدوين بسته هاي آموزشي و بررسي شاخص هاي روان سنجيِ پرسشنامة تحقيق ، تحت نظر استاد راهنما انجام شده و شاخص هاي حاصله حاكي از معتبر بودن اين ابزار جهت اجراي تحقيق مي باشد.هر كدام از مهارتهاي مورد آموزش در قالب هشت جلسة دو ساعته طي يك ماه به گروههاي آزمايشي آموزش داده شد. براي تلخيص و طبقه بندي داده ها ،از مهمترين شاخص هاي توصيفي و به منظور آزمودنِ فرضيه هاي پژوهش از آزمون آماري تحليل كوواريانس با بررسي پيش فرض هايِ آن استفاده شده است.تحليل و توصيف داده ها نشان داد نمره خودكارآمدي تحصيليِ دانش آموزان در دو گروه آزمايشي در مرحلة پيش آزمون كمتر از نمرات گروه كنترل بوده و اين نمره بعد از آموزش مهارت تفكر انتقادي و حل مسالة اجتماعي،افزايش يافته است.تحليل دو فرضية تحقيق نيز نشان داد آموزش مهارتهاي حل مسالة اجتماعي و تفكر انتقادي به گروه هاي آزمايش توانسته است سطح خودكارآمدي تحصيلي آنان را نسبت به گروه كنترل افزايش دهد.اين پژوهش به دليل عدم سابقة قبلي در شهرستان ايرانشهر و كمبود دانش و مهارت كافي معلمان و دانش آموزان در زمينة همكاري با مجري داراي محدوديتهايي در اجرا بوده است. بر اساس نتايج حاصله از تحليل فرضيه ها، پيشنهادهاي كاربردي مختلفي به اولياء و مربيان و آموزگاران ارائه شده است.همچنين بر اساس محدوديت هاي روش شناختيِ اين پژوهش، نسبت به تحقيقات مشابه، در پايان كار موضوعات پيشنهادي پژوهشي به دانشجويان و ساير علاقه مندان به گسترش پژوهش در اين حوزه ارائه گرديده است.

1396/10/16

44505