1981پ

A Comparative Study of Mirza Naini an​d Imam Khomeiniʹs Votes About the Legitimacy of Government in Islam

كارشناسي ارشد

تاريخ تشيع

دانشگاه پيام نور مشهد

1395

141ص.

عارف‌نژاد ، ابوالقاسم

واحدي‌فرد ، محمدصادق

122-128

legitimacy, Imam Khomeini, Mirza Naini

تمامي حكومتها در صحنه سياسي تلاش مي كنند تا به هر نحو ممكن به مشروعيت دست پيدا كنند تا مردم آن جامعه نه تنها در مقابل زمامداران به مخالفت نپردازند بلكه به حامياني تبديل شوند كه در مقابل هجوم رقبايش به دفاع از آن حكومت روي آورند. به طور كلي در مناطق مسلمان نشين از گذشته تا زمان مشروطه، به «مردم» به عنوان عاملي مشروعيت بخش، نگريسته نشده است. زمان انقلاب مشروطه به بعد اين ديدگاه تغييرات قابل توجهي را پذيرفته است و انديشه هاي ميرزاي نائيني و امام خميني نقطه عطفي در اين حوزه محسوب مي شود. از اين رو بررسي هرمنوتيكي مشروعيت سياسي از نظر ميرزاي نائيني و امام خميني(ره) هدف اصلي اين پژوهش را تشكيل مي دهد و تلاش كرده است تا نقش «مردم» را آن گونه كه اين دو انديشمند جهان اسلام معتقد بوده اند، تبيين نمايد. اين پژوهش حاضر با بهره گيري از روش تجزيه و تحليل هرمنوتيك به اين نتيجه رسيده است كه بر اساس مباني فكري اين دو انديشمند جهان اسلام، «مردم» نقشي فراتر از تبعيت محض داشته و عامل مشروعيت دهنده به حكومت محسوب مي شوند؛ مشروعيتي كه نه تنها در تعارض با حاكميت الهي محسوب نمي شود بلكه تحقق حاكميت الهي در زمين در گرو پذيرش نقش مردم در حكومت قرار دارد اما آنچه كه ديدگاه اين دو انديشمند را با هم متفاوت كرده است، اين است كه ديدگاه ميرزاي نائيني مبتني بر ديدگاه هاي علماي اصولي و جايگاه ويژه عقل بنا شده است اما ديدگاه امام خميني در خصوص منشا مشروعيت حكومت بر مباني اصولي – عرفاني و فلسفي بنا شده است.

1396/10/5

44358