HD 177

كارشناسي ارشد

مديريت منابع انساني

رشت

96/4/12

156ص.

تورج حسن زاده

روزبه حبيبي

حسن زاده،تورج،راهنما , حبيبي،روزبه،مشاور

رهبري نوعدوستانه ، به عنوان رويكردي نو در رهبري ، ممكن است جهت ارتقاء بخشيدن به عملكرد اعضاي سازمان از طريق پرورش نگرش ها و رفتارهاي كاري اعضا ، مانند درگير شدن در كار، براي رهبران سازمان ها سودمند باشد ( واشينگتون ،2007)هدف اصلي اين پژوهش بررسي تاثير رهبري نوعدوستانه بردرگيرشدن دركارروي كاركنان سازمان مجري ساختمانها و تاسيسات دولتي و عمومي مي باشد. روش پژوهش از لحاظ هدف كاربردي و از نظر نحوه ي گردآوري داده ها پيمايشي مي باشدجامعه آماري شامل كليه كاركنان سازمان مجري ساختمانهاو تاسيسات دولتي و عمومي به تعداد 161 نفر مي باشد كه141 نفراز آنها به عنوان نمونه انتخاب شدند . براي جمع آوري داده ها ، پس از بررسي روايي و پايايي از پرسشنامه هاي رهبري نوعدوستانه، قلي پور و همكاران، (1388)، درگيرشدن در كار،شوفلي و همكاران ، (2002) استفاده شد .جهت اندازه گيري و تجزيه تحليل داده ها در سطح آمار توصيفي از ميانگين و انحراف استاندارد و در سطح آمار استنباطي از آزمون ضريب همبستگي و آزمون معتبر و علمي تي تك نمونه اي مستقل استفاده شد و تحليل داده ها با نوع نرم افزارهاي spss24 و smartpls2 صورت گرفت . نتايج حاصل از يافته هاي تحقيق نشان مي دهند بين رهبري نوعدوستانه و درگيرشدن در كار رابطه مثبت و معناداري وجود دارد. همجنين تمامي ابعاد رهبري نوعدوستانه با درگيرشدن دركار رابطه مستقيم و معناداري وجود دارد. و بعد اخلاقيات نسبت به ساير ابعاد رهبري نوعدوستانه و بعد وقف شدن دركار نسبت به ساير ابعاد درگيرشدن دركاركاركنان قوي ترين مي باشند.

44134