اخلاق به عنوان تنظيم كننده روابط بين انسانها، همواره از اهميت بسيار بالايي برخوردار است. نقش اخلاق در عملكردها و رفتارها، درتصميم گيريها و انتخابها و در برخوردها و ارتباطات مهم و تعيين كننده است و از اينروست كه نقش اخلاقيات در مديريت شهري به عنوان پاشنه آشيل مناسبات شهري تلقي مي گردد. از طرف ديگرپس از گذشت نخستين دهه از تهيه و اجراي طرح هاي توسعه شهري با وجود انتقادات متعدد، به موضوع اجرا به عنوان مانع تحقق طرح هاي توسعه ي شهري پرداخته نشده است. سازمان و يا نظام اجرايي در مطبوعات و ادبيات شهرسازي به ندرت به چشم مي خورد. اجرايي بودن طرح شهري كافي نيست، بلكه طرح نيازمند نظامي است كه وظيفه اجرا، پيگيري و نظارت بر طرح را بر عهده داشته باشد.نبود اين نظام و ناكارآمدي آن و از دلايل اصلي عدم تحقق طرح هاست. هدف پژوهش حاضر تعيين نقش شاخصهاي اخلاق حرفه اي در فرايند اجراي طرح هاي توسعه ي شهري و ارتباط آن با توسعه پايدار شهري مي باشددر كلانشهر رشت مي باشد.روش تحقيق و گردآوري اطلاعات اسنادي، پيمايشي، توصيفي، تحليلي مبتني بر توزيع 385 پرسشنامه بين جامعه ي آماري(مهندسين شهر رشت) بوده است. در بخش تحليل و استنباط روابط بين متغير ها، براي تجزيه و تحليل دو فرضيه ي اصلي تحقيق با توجه به سطح سنجش متغيرها از آزمون اسپيرمن بهره گرفته شده است. نتايج نشان مي دهد كه بين مولفه هاي اخلاق حرفه اي شامل( اصول اخلاق حرفه اي و شاخص وفاداري) و توسعه پايدار شهري رابطه آماري معناداري وجود دارد(05/0>P)، اما ديگر شاخصهاي اخلاق حرفه اي( اخلاق مهندسي، قانونگرايي، هوش معنوي، شاخص تعالي اخلاقي) با توسعه پايدار شهري رابطه معناداري ندارند(05/0
P )