-
شماره راهنما
1813پ
-
پديد آورنده
اعتمادي ، محمداسماعيل
-
عنوان
بررسي رابطه بين مديريت زمان و خودكارآمدي با نقش واسطه اي مديريت استرس در ادارات آموزش و پرورش شهر رشت
-
عنوان به انگليسي
The Relationship Between Time Management and Self efficacy with Mediating Role of Stress Management in Education Departments in Rasht
-
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
-
رشته تحصيلي
مديريت دولتي گرايش منابع انساني
-
محل تحصيل
دانشگاه پيام نور رشت
-
سال تحصيل
1394
-
مشخصات ظاهري
194ص.
-
استاد راهنما
همتي نوعدوست ، مهناز
-
استاد مشاور
حبيبي ، روزبه
-
كتابنامه
166-173
-
توصيفگر فارسي
خودكارآمدي، مديريت زمان، مديريت استرس، آموزش و پرورش، مدل سازي معادلات ساختاري
-
توصيفگر لاتين
self-efficacy, time management, stress management, education, structural equation modeling
-
چكيده
منابع انساني يكي از مهمترين مولفه هايي است كه هر سازمان براي موفقيت خود به پيشرفت و توسعه ي آن نيازمند است. در اين ميان خودكارآمدي نيروي انساني يكي از مهمترين عواملي است كه براي سازمان ها موضوعي حياتي است. از اين رو هدف اصلي اين تحقيق بررسي رابطه بين مديريت زمان و بهره وري با نقش واسطه اي مديريت استرس در كاركنان آموزش پرورش شهر رشت است. در اين راستا سوال اصلي تحقيق نيز به اين صورت مطرح شده است كه آيا بين مديريت زمان و خودكارآمدي به واسطه مديريت استرس رابطه معناداري وجود دارد؟ لذا پژوهش جاري از نوع پژوهش هاي كاربردي و از نظر دسته بندي پژوهش بر حسب نحوه ي گردآوري داده ها از نوع تحقيقات توصيفي است. جامعه ي آماري تحقيق كليه ي كاركنان آموزش و پرورش در شهر رشت است.روش نمونه گيري در اين تحقيق از نوع نمونه گيري نسبتي ساده است. تعداد نمونه نيز برابر با 180 نفر از كاركنان آموزش و پرورش مي باشد. ابزار جمع آوري اطلاعات پرسشنامه ي استاندارد است. كليه ي تجزيه و تحليل داده ها از طريق نرم افزارهاي اس پي اس اس و ليزرل انجام شده است. براي بررسي فرضيه هاي پژوهش از تحليل عاملي تاييدي و مدل سازي معادلات ساختاري استفاده شده است. نتيجه ي پژوهش حاكي از رابطه ي مثبت و معني دار ابعاد مديريت زمان بر مديريت استرس بود. از سوي ديگر رابطه ي مثبت و معني دار ابعاد مديريت استرس با خودكارآمدي نيز به تاييد رسيده است.
-
تاريخ نمايه سازي
1396/9/12
-
شماره ركورد
43920
-
لينک به اين مدرک :