نقش آموزش حقوق بشر در جهت تحكيم صلح افغانستان

هزاره سوم ميلادي در شرايطي آغازشده است كه جامعه جهاني همچنان با چالش‌هاي جدي درزمينة‎ دستيابي به صلح و امنيت بين‌المللي روبرو است. موارد نقض متعدد حقوق بشر موجب شده است كه دولت‌هاي جهان به فكر يافتن راه‌حلي به‌منظور جلوگيري از وقوع چنين پيشامدهايي باشند. ترويج و اشاعه فرهنگ حقوق بشر در ميان جوامع، گزينه مناسبي به نظر مي‌رسد و يكي از راه‌هاي بسيار مؤثر براي ترويج حقوق بشر و جهاني ساختن فرهنگ حقوق بشر، آموزش حقوق بشر است. آموزش حقوق بشر بر پايه افزايش دانش و مهارت‌هاي حقوق بشري استوار است و به دليل تأثيري كه بر اطلاعات و مهارت‌هاي اقشار مختلف مي‌گذارد، داراي توان بالقوه تغيير در جامعه، دگرپذيري، درك ساير ملت‌ها و درنهايت تقويت و تحكيم صلح مي‌باشد. به‌منظور اجراي اين امر اجلاس‌هاي متعددي تشكيل و اسناد مختلفي به تصويب رسيده است. رساله حاضر به دنبال پاسخ دادن به اين دو سؤال است كه اولاً نقش و تأثير آموزش حقوق بشر در فرآيند تحكيم صلح افغانستان چگونه است؟ ثانياً چه موانع و چالش‌هايي درزمينة آموزش حقوق بشر در افغانستان وجود دارد؟ رويكرد پژوهش حاضر تحليلي، توصيفي و تطبيقي است. با بررسي موضوع آموزش حقوق بشر در اسناد بين‌المللي، منطقه اي وملي افغانستان، اين نتيجه حاصل شد كه بهترين راه استقرار صلح، بردباري، دوستي و برابري همه مردمان و گروه‌هاي قومي، ملي، مذهبي و تقويت احترام به محيط‌زيست طبيعي همانا تحقق و تعميم و تأمين همگاني، برابر و بدون تبعيض حق بر آموزش به‌طور عام و آموزش حقوق بشر به‌طور خاص براي آحاد جامعه افغانستان است كه بر بنيان اصل جهان‌شمول كرامت انساني استوارشده است. رساله حاضر در 7 فصل تنظيم‌شده است. براي آموزش حقوق بشر بايد به شرايط حاكم بر هر منطقه توجه شود، همچنين روش هايي كه در قالب آنها آموزش انجام مي شود، ابزارها و وسايلي كه مورد استفاده واقع مي شود، آموزگاري كه آن را تدريس مي كند و فراگيري كه آن را مي آموزد، همگي داراي اهميت هستند و بايد در فرايند آموزش حقوق بشر مورد توجه قرار گيرند.

1396/9/7

43793